Szczepionka Diamyd, wchodzi obecnie w III fazę badań klinicznych w Stanach Zjednoczonych i Europie. Lek ten wykazywał już bardzo obiecujące wyniki zarówno w I i II fazy badań klinicznych. Badaniach klinicznych III fazy stanowią końcowy etap oceny w celu określenia skuteczności leku. W fazie III szczepionka będzie testowana na 640 dzieciach i młodzieży z cukrzycą typu 1.

Analiza danych z badania fazy II wykazały, że u pacjentów leczonych szczepionką Diamyd  już od rozpoznania cukrzycy typu 1 było znacznie łatwiej kontrolować poziom cukru we krwi w porównaniu do odpowiedniej grupy placebo, w cztery lata po wykonaniu pierwszego zastrzyku.

Szczepionka przeciw cukrzycy typ 1 Diamyd może być szansą dla wielu osób.

Istnieje co najmniej siedem szczepionek przeciw cukrzycy w fazie badań, ale większość z nich jest w I fazie testowania. Szczepionka Diamyd  jest jedyną w fazie III. Wyniki badań klinicznych zarówno z USA i Europy  zostaną przeanalizowane przez 15 miesięcy u wszystkich pacjentów po otrzymaniu pierwszego zastrzyku. Jeżeli wyniki badań są pozytywne, będą one wykorzystywane do rejestracji szczepionki i wprowadzeniu jej do sprzedaży.

źródło: diamyd.com

Jeśli szczepionka taka jak ta opisana powyżej zostanie  wprowadzona na rynek to zdecydujesz się, by ją podać dziecku? Zamieść swój komentarz poniżej!

Artykuły na podobny temat:

1. Komórki macierzyste lekarstwem na cukrzycę
2. Lek, który spowalnia cukrzycę
3. Chorzy na cukrzycę bez łatwego dostępu do specjalistów.

Skomplikowane analizy danych z lat 1990-2000 na temat rosnącego spożycia słodkich napojów oraz wzrostu zachorowań na cukrzycę i choroby układu sercowo-naczyniowego w Stanach Zjednoczonych zaprezentowali naukowcy z University of California - San Francisco na konferencji American Heart Association.

Napojom gazowanym z dodatkiem cukru, słodzonym sokom i napojom dla sportowców postawiono w raporcie bardzo poważne zarzuty. Autorzy uważają, że prawdopodobnie przyczyniły się one m.in. do ok. 130 tys. przypadków zachorowania na cukrzycę i 14 tys. zachorowań na chorobę niedokrwienną serca. Leczenie tych chorób kosztowało w latach 2000-2010 pomiędzy 300 a 550 milionów USD.

"Możemy udowodnić związek pomiędzy dziennym zużyciem słodzonych napojów i ryzykiem cukrzycy i przełożenia tych informacji na szacunki dotyczące bieżących zachorowań na cukrzycę i chorób układu krążenia, które mogą być przypisane do wzrostu spożycia tych napojów" powiedział główny autor badań Lica Lambrakos . "Chcemy, aby ogół społeczeństwa był bardziej świadomy powikłań zdrowotnych po spożyciu tych napojów oraz pomóc zapobiegać chorobom poprzez ograniczenie spożycia tych napojów, ważny jest także zdrowy styl życia"

Podatek od słodyczy

Naukowcy sugerują, że sposobem na ograniczenie konsumpcji słodkich napojów mogłoby być nałożenie na ich sprzedaż podatku w wysokości 1 centa za uncję, (czyli ok. 30 ml). Zakładają oni, że spożycie tych napojów spadłoby o 10 proc. Przestrzegają też, by nie pić więcej niż ok. 1 litra napojów słodzonych cukrem w ciągu tygodnia.

ag, PAP oraz http://www.zeenews.com/news609106.html zdjęcie sxc.hu

A czy Wy pijecie dużo słodzonych cukrem napoi? Napiszcie w komentarzach co o tym sądzicie.

Pozdrawiam

Rafał

Artykuły na podobny temat:

1. Dieta, która obniża ryzyko wystąpienia cukrzycy
2. Picie kawy obniża ryzyko wystąpienia cukrzycy
3. Cukrzyca zwiększa ryzyko Alzheimera

Rafał

zdjęcie: Photograph by Vincent J. Musi, National Geographic Stock

Artykuły na podobny temat:

1. Rzucenie papierosów grozi cukrzycą
2. Polskie dzieci coraz bardziej zagrożone cukrzycą
3. Komórki matki próbują leczyć cukrzycę u dziecka

Badania nad innymi sposobami mierzenia poziomu cukru są prowadzone od lat, także w Polsce. Metody te są różnorodne: za pomocą łez, wydychanego powietrza a także specjalnych tatuaży. Najbardziej obiecującą metodą z nich jest badanie poziomu cukru we krwi za pomocą wydychanego powietrza.

Pisaliśmy już o tym w 2007 roku w artykule: Oddechowy test dla cukrzyków, jednak od tamtej pory technologia ta mocno się rozwinęła. Choć nadal czekamy na działające i dostępne w sprzedaży glukometry to nastąpił pewien przełom. Inżynierowie z University of Florida opracowali czujnik, który jest w stanie zmierzyć poziom glukozy poprzez oddech.

To działa tak: kiedy oddychamy w urządzeniu czujnik podnosi poziom glukozy w wydychanym powietrzu, zespół półprzewodników zamienia to na sygnał elektroniczny który następnie jest opracowywany i gotowy do pokazania w ciągu 5 sekund na jak na zwykłym glukometrze. Wyniki mogą być przekazywane bezprzewodowo do komputera lub telefonu komórkowego.

Czujnik ten korzysta z technologii już stosowanych do wytwarzania mikroprocesorów w telefonach komórkowych i innych podobnych urządzeń. Ten sam czujnik również może być używany do wykrywania raka piersi za pomocą próbki śliny. Jest to tylko kwestia wzorów do porównania zapisanych w samym chipie. Wstępne wyniki badań są bardzo pozytywne. A ponieważ technologia produkcji masowej jest już stosowana w innych sektorach, to jeśli zostałaby zaakceptowana do wypuszczenia na rynek, stałaby się opłacalna dla pacjentów ponieważ powinna być naprawdę tania.

Według inżynierów możliwe jest zaimplementowanie tego mikroprocesora w zwykłych telefonach komórkowych lub stworzenie osobnego glukometru w cenie poniżej 100$. Czy takie urządzenie ma sens? Dlaczego tak lub dlaczego nie? Zamieście proszę swoje uwagi poniżej.

Pozdrawiam
Rafał

Źródło: about.com 24.02.2010

Artykuły na podobny temat:

1. Hipoglikemia, czyli niski poziom cukru we krwi
2. Badacze opracowują dla diabetyków test na poziom cukru … we łzach
3. Hiperglikemia, czyli wysoki poziom cukru we krwi

Rozpoczęcie imprezy przewidziane było na godzinę 11:00, ale już dłuższą chwilę wcześniej na Małym Rynku zaczęli się gromadzić diabetycy z rodzinami i znajomymi. Scena była przygotowana, przygotowane były też namioty, w których udzielane były porady (diabetologa oraz dietetyka) i robione badania (poziomu cukru we krwi, poziomu HbA1c), gdzie można było dostać nowy glukometr Contour TS, numer czasopisma GLUKO.mag, próbki kremów przeznaczonych specjalnie dla diabetyków czy zobaczyć jak fachowo udzielić pierwszej pomocy.

Wiele osób pojawiło się na marszu właśnie z powodu badań. Kolejka do stolika z glukometrem była naprawdę olbrzymia i nie skracała się wraz z upływem czasu. Były to głównie osoby starsze, chcące upewnić się, że wszystko jest w porządku. I w większości przypadków tak właśnie było. Do badania hemoglobiny glikowanej też nie brakowało chętnych. Nawet sama stanęłam w kolejce, choć miałam stracha, bo ostatni mój wynik nie był rewelacyjny (6,3). Tym razem pozytywne zaskoczenie: 5,8!

O godzinie 11:00 ruszył marsz z Małego Rynku. Wielka liczba diabetyków i przyjaciół w granatowych pelerynkach, z balonami i transparentami przemaszerowała wokół Rynku Głównego. Była telewizja, mnóstwo aparatów, jak i osób zainteresowanych tematem przewodnim marszu. A tym była – napisana przez Janinę Zbiciak – petycja „Dość”, jasno pokazująca co polskie władze robią z nami - diabetykami. Petycję podpisało wielu uczestników marszu (oczywiście tych, którzy nie zdążyli jej do tej pory podpisać w Internecie) i miejmy nadzieję, że nasze postulaty dotrą w odpowiednie miejsce i nie zostaną zlekceważone, jak to zazwyczaj się dzieje.

Po przejściu przez Rynek Główny marsz wrócił na Mały Rynek i na scenie zaczęły się inne atrakcje: pokazy taneczno-akrobatyczne oraz konkursy. Impreza trwała do godziny 14:00, a później małe grono diabetyków udało się do knajpki. Muszę przyznać, że to cudowne wrażenie usiąść za stolikiem i zobaczyć, że nie jest się jedyną osobą, która wyciąga glukometr przed złożeniem zamówienia.

Teraz jestem pewna, że będę aktywną uczestniczką takich akcji. Musimy się postarać, żeby nas usłyszano, zobaczono! Musimy zwrócić uwagę na nasze problemy! Na brak refundacji analogów insuliny długo-działającej, na brak refundacji pomp i osprzętu po 18-tym roku życia, na trudności z dostępem do diabetologów. W porównaniu z innymi krajami Europy jesteśmy na szarym końcu. Nawet Albania w kwestii refundacji insuliny nas już wyprzedziła…

Kolejna planowana akcja to warszawski bieg „Policz się z cukrzycą” w styczniu 2010 roku. Szykujmy kondycję i ruszajmy, niech będzie nas jak najwięcej!

Artykuły na podobny temat:

1. Piwo dla diabetyków
2. Nowe produkty dla diabetyków firmy Wellion
3. POLICZ SIĘ Z CUKRZYCĄ – Nowa akcja WOŚP

Choć system CGM jest zwykle używany przez krótsze okresy czasu (5-7 dni) w celu monitorowania wzorców glukozy, stają się one szybko znane jako cenne narzędzie do poprawy zarządzania glukozy. Trzeba jednak zwrócić uwagę, że nie zastąpią one codziennej samokontroli poziomu glukozy glukometrem gdyż są zbyt mało dokładne.

Czy któryś z naszych czytelników używa CGM? Ma z nim jakieś problemy albo chciałby podzielić się wiedzą? Proszę o komentarze na dole.

Rafał

Źródło:The Effect of Continuous Glucose Monitoring in Well-Controlled Type 1 Diabetes

Artykuły na podobny temat:

1. Internetowy System Kontroli Glikemii
2. Continuous Glucose Monitoring czyli … ciągły monitoring glikemii
3. Freestyle Nawigator – nowe urządzenie do ciągłego pomiaru glikemii

Komórki macierzyste wyizolowane są ze szpiku kostnego. Mają one zdolność do przekształcenia się w inne komórki organizmu. Ich przeszczepienie możliwe jest z krwi pępowinowej oraz z krwi obwodowej. I właśnie ten drugi typ przeszczepu autologicznego (przeszczep własnych komórek) to nowatorska metoda leczenia cukrzycy typu 1.

Jak wiadomo, cukrzyca to choroba, w której układ odpornościowy niszczy własne komórki, produkujące insulinę. Przeszczep komórek macierzystych szpiku stymuluje regenerację komórek beta, które z kolei mogą wytwarzać insulinę.

Na świecie tę metodę stosują jedynie lekarze w dwóch państwach: w Brazylii oraz w Polsce. W 2004 roku dokonano pierwszego przeszczepu komórek macierzystych i pierwszy pacjent mógł odstawić insulinę. W tym momencie na świecie żyje dwadzieścia osób po autoprzeszczepie (jedna zmarła), w tym w Polsce sześć.

Rozmawiam dziś z Arkiem Magdziarzem, który aktualnie przygotowuje się do przeszczepu komórek macierzystych w szpitalu w Warszawie.

• Jak i kiedy zdiagnozowano u Ciebie cukrzycę?

Cukrzycę zdiagnozowano u mnie 20-go marca tego roku... Zacząłem dużo pić i to mnie zaniepokoiło. Dlatego zbadałem cukier, a tu 568!

• Ile czasu spędziłeś w szpitalu?

Od 20 marca spędziłem 10 dni w szpitalu u mnie w mieście (w Skarżysku-Kamiennej), dwa tygodnie w szpitalu MSWiA w Warszawie i po dwutygodniowym pobycie w domu jestem teraz w szpitalu na ulicy Banacha w Warszawie.

• Czy od razu dostałeś insulinę?

Od razu po przyjęciu do szpitala zostałem podłączony do pompy insulinowej. Nie pamiętam za wiele z tego czasu, bo spadek cukru z 600 na 70 podziałał na mnie usypiająco. Teraz jestem na penach, biorę insulinę Lantus i Humalog, około 30 jednostek na dobę.

• W jaki sposób dowiedziałeś się o możliwości przeszczepu?

Poinformowała mnie moja lekarka rodzinna, która słyszała o tym na szkoleniu, z którego niedawno wróciła.

• Ile czasu zajęło Ci podjęcie decyzji o poddaniu się przeszczepowi?

Podjęcie decyzji trwało u mnie kilka sekund. Od razu, gdy się dowiedziałem, stwierdziłem, że jeśli są jakiekolwiek szanse, to muszę z tego skorzystać. Nie chce się kłuć do końca życia.

• Kto kwalifikuje się do takiego zabiegu?

Do tego przeszczepu kwalifikują się ludzie bardzo młodzi (do ok.30 roku życia), ale najważniejsze jest to, żeby nie minęło więcej niż 10 tygodni od podania pierwszej dawki insuliny. No i ten przeszczep można wykonywać tylko przy cukrzycy typu 1.

• Czy znasz inne osoby, które miały przeszczepione komórki macierzyste?

Tak znam Marka, który miał to robione jako pierwszy w Polsce. To 29-latek, który nie bierze insuliny od kwietnia ubiegłego roku. Są tu jeszcze Kasia, Ania i Marcin, którzy też biorą udział w tym przeszczepie. Ania i Marcin są juz po i wszystko im się udało!

• Jak wygląda przygotowanie do przeszczepu i sam zabieg?

Przed przeszczepem konieczne są badania na C peptydy (wynik musi się mieścić w granicach normy), następnie trzeba się udać na badania przeciwciał ANTYGAD (najlepiej prywatnie - koszt to ok. 85zł). Jeśli wszystko wyjdzie nam w normie i trafimy do szpitala na Banacha na oddział OIOH (zamknięty oddział, na który nikt nie może wchodzić, a pielęgniarki i wszyscy inni chodzą w maskach) będziemy mieli tu plazmoferezy (dializy krwi w celu odessania osocza i zastąpienia go innym płynem). Plazmoferezy są 3 i są one robione przez wkłucie centralne, jest to rodzaj gigantycznego wenflonu, który wkłuwa się przez obojczyk do żyły głównej (oczywiście w znieczuleniu). Po plazmoferezach mamy chemioterapię (cyklofosfamid) na zbieranie komórek macierzystych. Gdy nastąpi ich wysyp, są one zbierane w procesie leukoferezy. Później mamy chemioterapię na zabicie układu odpornościowego, a w miedzy czasie nasze komórki macierzyste są odpowiednio oczyszczane. Po odczekaniu jakichś dwóch tygodni nasze komórki macierzyste są nam podawane przez wkłucie centralne. Proces odstawienia insuliny trwa do 28 dni.

• Jakie ryzyko bądź komplikacje niesie ze sobą przeszczep?

Największym ryzykiem przeszczepu jest złapanie infekcji w czasie, gdy nie mamy odporności. Ale jest się wtedy w szczelnej izolatce, więc to ryzyko jest znikome.

• Czy masz jakieś obawy związane z przeszczepem?

Oczywiście, że mam obawy... Głównie boję się chemioterapii: utrata włosów, wymioty, biegunki, gorączka, duże spadki wagi. Ale to wszystko da się przeżyć.

• Na jakim etapie jesteś w tym momencie?

Jestem po plazmoferezach i pierwszej chemii, która pomaga w zbieraniu komórek.  Jestem w szpitalu drugi tydzień, jeszcze 5 tygodni przede mną, bo wszystko trwa około 7 tygodni.

• Co będziesz robił za 10, 20 lat?

Na pewno założę rodzinę i pewnie będę miał gromadkę dzieciaków  A zaraz po przeszczepie chciałbym sobie wyrobić międzynarodowe uprawnienia na instruktora krav magi - to moje główne hobby (poza arachnologią).

• Tego Ci w takim razie życzę i trzymam kciuki za powodzenie przeszczepu oraz pożegnanie się z insuliną!

Rozmawiała: Monika Szurdyga

PS: jeżeli temat przeszczepu Was zainteresuje, postaram się o rozmowę z Arkiem już po zakończeniu całego zabiegu. A teraz zapraszam wszystkich posiadaczy kont na Naszej Klasie na nowe forum dla diabetyków i nie tylko.

Artykuły na podobny temat:

1. Komórki macierzyste lekarstwem na cukrzycę
2. Komórki matki próbują leczyć cukrzycę u dziecka
3. Kolejny krok do przodu w walce z cukrzycą

Leki stosowane do leczenia cukrzycy mogą posłużyć za podstawę nowej terapii przeciwko chorobie Alzheimera.

Dwa lata temu pismo Amerykańskiego Stowarzyszenia Biologii Eksperymentalnej zastanawiało się Czy istnieje cukrzyca typu 3? W opublikowanym materiale zadano pytanie czy istnieje połączenie pomiędzy chorobą Alzheimera a mózgową insulinoopornością. I jeśli tak to czy można ją nazwać nowym typem cukrzycy? Naukowcy uważają, że jest to właśnie nowy rodzaj cukrzycy, tzw. „mózgowa”. Mimo iż w podsumowaniu badań, które pojawiło się w czasopiśmie nie została ona konkretnie nazwana „trzecim typem”, badania w pełni popierają aktualną teorię, że choroba Alzheimera może pewnego dnia stać się trzecim typem cukrzycy.

Następnie całkiem niedawno we wpisie pt: Cukrzyca zwiększa ryzyko Alzheimera opisywałem badania opublikowane specjalistycznym  piśmie “Diabetes”. Podaje one informację, że cukrzyca przed 65. rokiem życia ponad dwukrotnie zwiększa ryzyko najpoważniejszej odmiany demencji, czyli choroby Alzheimera jak  wykazały badania na bliźniętach.

Teraz zaś można przeczytać, że według nich hormon insuliny wydzielany przez trzustkę po to, by utrzymać cukier we krwi na odpowiednim poziomie, chroni także części mózgu odpowiedzialne za pamięć. Ich teoria zakłada, iż alzheimer może być odmianą cukrzycy atakującą mózg.

Artykuły na podobny temat:

1. Cukrzyca zwiększa ryzyko Alzheimera
2. Czy istnieje cukrzyca typu 3?
3. Insulina w pigułce

Mutacje te, określane jako polimorfizm jednego nukleotydu (w skrócie SNP - z j. ang. single nucleotide polimorfism), polegają na zamianie jednej "literki" (tj. nukleotydu) w sekwencji DNA na inną. W efekcie, w organizmie danej osoby może powstawać zmienione białko, które wpływa na wystąpienie konkretnej cechy zewnętrznej, np. koloru oczu, wrażliwości na smaki, czy zapachy, a nawet predyspozycji do jakiegoś schorzenia.
REKLAMA Czytaj dalej

Badania wskazują, że posiadane konkretnego zestawu zmian typu SNP może mieć związek z ryzykiem danego schorzenia. Chodzi tu o choroby uwarunkowane wielogenowo, stanowiące większość, bo aż 95 proc., wszystkich schorzeń zależnych w jakiś sposób od genów.

W badaniu oferowanym przez warszawską klinikę prawdopodobieństwo wystąpienia danej choroby czy cechy jest określane na podstawie analizy 620 tys. polimorfizmów typu SNP, podczas gdy obecnie znanych jest ich kilkanaście milionów.

Jak podkreślił prof. Janicki, "w badaniu tym uzyskujemy wyłącznie ocenę prawdopodobieństwa wystąpienia choroby, a nie 100-procentową pewność". Ponadto, ponieważ nie jest to badanie całego genomu, rzadkie zmiany genetyczne mogą pozostać niewykryte.

Na potrzeby testu pobiera się próbkę śliny wraz ze złuszczonymi komórkami naskórka. Jest ona oczyszczana i utrwalana w Polsce i przesyłana do USA do dalszej analizy. Wynik tego badania jest następnie analizowany i opracowywany komputerowo w Polsce. Badanie kosztuje 1550 zł. Po 4-6 tygodniach pacjent otrzymuje płytę CD z kompletną listą SNP w swoim genomie oraz tzw. osobisty profil genetyczny obrazujący m.in. zagrożenie chorobami (jak choroby serca i układu krążenia, płuc, różne nowotwory, cukrzyca typu II, choroba Alzheimera i Parkinsona, stwardnienie rozsiane, choroby psychiczne - np. schizofrenia); zagrożenia związane ze stosowaniem leków (np. opiatów, czy leków przeciwzakrzepowych); tolerancję alkoholu; a nawet informację o swoim drzewie genealogicznym 50 tys. lat wstecz.

Prof. Janicki zaznaczył, że badanie to nie jest testem diagnostycznym - nie zastąpi badania EKG, badania rentgenowskiego oraz wizyty u dobrego specjalisty i wywiadu medycznego. Zdaniem prof. Janickiego, jego celem jest wzbudzenie zachowań prozdrowotnych - dzięki uzyskanej w nim informacji pacjent będzie mógł odpowiednio wpływać na stan swojego zdrowia, np. za pośrednictwem zmiany diety czy aktywności fizycznej, podkreślił. Może to również pomóc we wcześniejszym wykryciu choroby, na przykład dzięki częstszym badaniom kontrolnym.

Co ważne, informacja na temat własnego profilu genetycznego nie straci, a nawet zyska na aktualności, bo genotyp nie ulega zmianie, a pojawiają się nowe dane na temat znaczenia mutacji w rozwoju różnych chorób, uważa prof. Janicki.

Jednak większość polskich genetyków jest krytycznie nastawiona do nowej usługi.

Według prof. Ewy Bartnik z Instytutu Genetyki i Biotechnologii Uniwersytetu Warszawskiego, badanie to jest "kosztowne, a na obecnym etapie wiedzy może być wręcz niebezpieczne".

- Dane na temat genetycznego podłoża większości chorób jest bardzo trudno interpretować i wyciągać z nich jakieś wnioski - powiedziała badaczka. Tylko nieliczne mutacje są wyrokiem i decydują o wystąpieniu choroby, jak np. w przypadku mukowiscydozy czy choroby Huntingtona. W pozostałych przypadkach jest inaczej i przy obecnym stanie naszej wiedzy same geny wiele nam nie powiedzą.

Prof. Bartnik obawia się natomiast, że gdy ludzie uznają, iż predyspozycje do chorób mają w genach, to przestaną podejmować jakiekolwiek działania, by im zapobiegać. Tymczasem geny to nie wszystko - z wielu badań wynika, że niezależnie od genów, ryzyko chorób zależy od wpływu środowiska. - Jestem genetykiem, ale ja bym sobie tego badania nie zrobiła. Moim zdaniem, ludzie lepiej zrobią jeśli wykupią abonament do klubu fitness albo do dietetyka - podkreśliła.

Zdaniem obecnego na konferencji prof. Jana Lubińskiego, genetyka z Pomorskiej Akedemii Medycznej, pacjent nie powinien być pozostawiony z wynikami takiego badania genetycznego sam sobie. Kluczowe jest pytanie "co z nimi zrobić?". Jednak, obecnie naukowcy nie potrafią jeszcze w pełni interpretować takich danych. Dlatego, prof. Lubiński uważa, że póki co tego typu testy mogą mieć zastosowanie głównie naukowe.

W ocenie prof. Jerzego Bala, biologa molekularnego z Zakładu Genetyki Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie, "zastosowanie polimorfizmu SNP w ocenie predyspozycji do wystąpienia różnych chorób ma ogromną przyszłość, jednak przy obecnym stanie wiedzy oferta jest zdecydowanie przedwczesna i ma charakter marketingowy".

Dla wielu z tych chorób nie znamy jeszcze profilu genetycznego, a liczba markerów - 620 tys. - nie jest wystarczająca, by w sposób adekwatny odpowiedzieć na pytania, o których mowa w ofercie, dodał badacz. Podkreślił też, że w rozwoju wielu chorób odkrywają czynniki środowiska, w tym styl życia.

Źródła:Obrazek:  www.turbosquid.com informacja: PAP, JG /04.04.2008 12:00 ONET

Artykuły na podobny temat:

1. Gen odpowiedzialny za powstawanie cukrzycy typu 1
2. Polskie dzieci coraz bardziej zagrożone cukrzycą
3. Pierwsze w Polsce testy insuliny w sprayu

Cukrzyca przed 65 rokiem życia dwukrotnie zwiększa ryzyko choroby Alzheimera.

Cukrzyca przed 65. rokiem życia ponad dwukrotnie zwiększa ryzyko najpoważniejszej odmiany demencji, czyli choroby Alzheimera - wykazały badania na bliźniętach. Informację podaje specjalistyczne pismo "Diabetes".
Zdaniem naukowców ich badania dowodzą, że prawidłowe leczenie cukrzycy i rygorystyczna kontrola poziomu glukozy we krwi, odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu sprawności umysłowej osób chorych na cukrzycę. Przypominają oni także, że w terapii cukrzycy ważne są nie tylko leki, ale też aktywność fizyczna, zdrowa dieta i niepalenie.

Dr Margaret Gatz z University of Southern California we współpracy z naukowcami z Karolinska Institutet w Sztokholmie przebadała 13 693 szwedzkich bliźniąt w wieku 65 lat lub starszych.

Wcześniejsze prace wskazywały, że geny oraz dzieciństwo spędzone w biedzie wpływają na predyspozycje zarówno do cukrzycy, jak i do demencji starczej. Badania na bliźniętach pozwalają natomiast wyeliminować wpływ tych czynników i przeanalizować zależność, jaka zachodzi między jednym a drugim schorzeniem - wyjaśniają badacze.

Najnowsza analiza wykazała, że różne rodzaje demencji występowały wyraźnie częściej w grupie osób, u których cukrzyca rozwinęła się przed 65. rokiem życia (w przypadku alzheimera ponad dwukrotnie).

Dr Gatz uważa, że w rzeczywistości, odsetek zachorowań na alzheimera wśród cukrzyków może być nawet wyższy niż wykazały badania, choćby dlatego, że - jak szacują lekarze - ok. 30 proc. cukrzyków nie wie o swojej chorobie.

Źródła: International Psychogeriatrics (2002), 14:3:239-248 Cambridge University Press, Onet PAP, PKo/29.01.2009 11:56

Artykuły na podobny temat:

1. Czy insulina może pomóc chorym na Alzheimera?
2. „Diabulimia” trzykrotnie zwiększa ryzyko śmierci wśród kobiet cierpiących na cukrzycę
3. Gen, który podwaja ryzyko cukrzycy