Ten film zawiera przełomowe informacje na temat jak cukrzyca typu 1 rozwija się i ukazuje nowe spojrzenie na sposób w jaki komórki beta (komórki produkujące insulinę w trzustce) są niszczone. na jednym z filmów widać wyraźnie, że zniszczenia komórek beta następuje bardzo powoli, w dość długim okresie czasu.
Mam nadzieję, że informacja ta może prowadzić do nowego spojrzenia w badaniach nad cukrzycą typu 1. Być może uda się znaleźć skuteczny sposoób do zatrzymania procesu niszczenia komórek trzustki i ewentualnie zapobiec cukrzycy typu 1 w ogóle.

Filmy dostępne na dole strony pokazują obiekty przypominające mrówki (komórki odpornościowe T), które polują w poszukiwaniu swoich ofiar (produkujące insulinę komórki beta), następnie komórki T błędnie atakują i niszczą komórki beta, prowadząc ostatecznie do cukrzycy typu 1. Trochę to wygląda jak starodawne gry komputerowe i byłoby może zabawne gdyby nie efekt końcowy którym jest cukrzyca.

W tych nowatorskich badaniach stosowane zastosowano najnowszy mikroskop dwufotonowy który pozwala naukowcom zobaczyć w żywe tkanki na znacznie większej głębokości niż konwencjonalne metody obrazowania. Mikroskop ten używa intensywnych impulsów światła do monitorowania interakcji komórek bez ich zniszczenia. Przy okazji odpowiada to na moje pytanie które nasunęło mi się jak oglądałem te filmy: jak naukowcy to nagrali?

Jakie są Wasze przemyślenia na temat tego badania i przełomowych filmów tych naukowcy byli w stanie stworzyć? Napisz swój komentarz poniżej.

źródła: http://www.jci.org/articles/view/59285 data: 3.01.2012r

Artykuły na podobny temat:

1. Gen odpowiedzialny za powstawanie cukrzycy typu 1
2. PEN – Dwa oblicza cukrzycy: cukrzyca typu 1
3. Badania, które spowodowały wycofanie się cukrzycy typu 1 u myszy, będą teraz prowadzone na ludziach

Zaprezentowano je po raz pierwszy na europejskim kongresie diabetologicznym, który odbywał się w połowie września w Lizbonie.

- To bardzo dobra wiadomość dla chorych na cukrzycę, bo większość z nich ma opory przed leczeniem insuliną – ocenił w rozmowie prof. Leszek Czupryniak, prezes Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego.

Jego zdaniem, taka zamiana insuliny na dwa leki doustne może przynieść oszczędności w budżecie służby zdrowia. Obniżenie kosztów będzie wynikało po pierwsze z tego, że metformina i saksagliptyna dają mniej powikłań typowych dla terapii insulinowej, jak tycie i tzw. hipoglikemia (niedocukrzenie), która może być groźna dla życia i z którą pacjenci nieraz trafiają do szpitala. Można też będzie zaoszczędzić na samokontroli, bo chorzy stosujący insulinę muszą częściej dokonywać pomiarów glukozy we krwi przy pomocy glukometru i zużywają w tym celu więcej pasków testowych.

Jak przypomniał prof. Czupryniak, jeśli cukrzyca typu 2 zostanie zdiagnozowana we wczesnym stadium jej leczenie zaczyna się od modyfikacji stylu życia. Rozwój tego schorzenia jest bowiem silnie związany ze zbyt kaloryczną dietą, której konsekwencją jest nadwaga lub otyłość oraz brakiem ruchu.

Następnie, do terapii dołącza się jeden przeciwcukrzycowy lek doustny - przeważnie metforminę, a później kolejne doustne leki. Jest to konieczne, bo choroba postępuje - co wynika m.in. ze stopniowej degeneracji komórek beta trzustki produkujących insulinę. Ostatecznie pacjenci muszą zacząć stosować iniekcje z insuliną.

Z badań prowadzonych wśród pacjentów wynika jednak, że wielu z nich boi się stosować insulinę, m.in. z obawy przed hipoglikemią.

Naukowcy z Instytutu Badań Klinicznych i Rozwoju w Moguncji w Niemczech przeprowadzili badania w grupie 109 otyłych pacjentów cierpiących średnio od 11 lat na cukrzycę typu 2. Wszyscy od ponad roku byli na terapii insulinowej, ale u wszystkich stwierdzono zachowaną resztkową funkcję komórek beta. Większość z nich – 72 osoby - przestawiono z insuliny na kombinację metforminy i saksagliptyny. Reszta – 37 osób – pozostała na insulinie.

Półroczne badania ukończyło 92 pacjentów – w grupie na lekach doustnych odpadło 14 z powodu wzrostu poziomu glukozy we krwi, działań niepożądanych lub własnej decyzji.

Jednak 36 proc. pacjentów leczonych metforminą i saksagliptyną utrzymało dobrą kontrolę glikemii i schudło średnio o 1,2 kg. Pozostałym pacjentom w tej grupie trzeba było dołączyć inny lek doustny lub insulinę.

Badacze nie odnotowali różnicy w typie i natężeniu działań niepożądanych między grupami.

Ich zdaniem, wyniki tych badań sugerują, że dzięki zastosowaniu nowoczesnych leków inkretynowych pewna grupa diabetyków z zachowaną resztkową funkcją komórek beta trzustki może być przestawiona z terapii insulinowej na terapię dwoma lekami doustnymi.

Leki inkretynowe są najnowszym, dostępnym na rynku, osiągnięciem medycyny w leczeniu cukrzycy. Mają wiele zalet. Pozwalają na dobrą kontrolę glukozy we krwi nie powodując jednocześnie tycia – jak insulina i większość doustnych leków na cukrzycę, a niektóre przyczyniają się wręcz do chudnięcia. Poza tym, towarzyszy im niskie ryzyko hipoglikemii i wykazują działanie ochronne wobec komórek beta trzustki.

Źródło: 23 wrz, 17:36 AAM / PAP

Artykuły na podobny temat:

1. Dobre wiadomości na temat Ciągłego Monitorowania Glikemii (CMG)
2. Gen odpowiedzialny za powstawanie cukrzycy typu 1
3. Szczepionka na cukrzycę będzie dostępna w ciągu kilku lat

Wakacje z cukrzycą mogą być wspaniałe.

Osoby z cukrzycą często obawiają się, że podróż związana z urlopem, zmiana miejsca pobytu mogą zaszkodzić ich zdrowiu. To nieuzasadnione obawy. Wystarczy bowiem odpowiednio się do wyjazdu przygotować, aby czuć się bezpiecznie. uaktualniliśmy ten artykuł ze względu na wakacje.

Cukrzyca wcale nie musi ograniczać korzystania z przyjemności wakacyjnego wypoczynku, nawet wyjazdów do egzotycznych i dalekich krajów, ale wszystko wymaga rozwagi, zaplanowania podróży z odpowiednim wyprzedzeniem i właściwych przygotowań. Wybierając miejsce urlopowe, należy zwrócić uwagę, aby klimat był raczej umiarkowany. Lepiej nie jechać w tropiki w szczycie sezonu, nie są wskazane wysokie temperatury i duża wilgotność powietrza. Jeśli wybierasz się się za granicę bierz ze sobą odpowiedni dokument dla służb celnych, w którym lekarz prowadzący swoim podpisem potwierdzi, że wyjeżdża osoba chora na cukrzycę, która musi mieć insulinę, urządzenia do jej wstrzykiwania i test do badania poziomu glukozy we krwi. Najlepiej, aby ten dokument był przetłumaczony na język kraju, do którego się wybierasz. Dokument powinien zawierać podstawowe informacje dotyczące twoich danych osobistych (adres, telefon, grupa krwi), sposobu leczenia, wykaz stosowanych leków, ich dawki oraz kontakt do twojego lekarza diabetologa.

Jadąc za granicę, oprócz paszportu i karty informacyjnej na temat choroby, zabierz też ze sobą polisę ubezpieczeniową na leczenie i ewentualną hospitalizację. W większości krajów europejskich obowiązuje Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego.

Z cukrzycą w samolocie

Przed podróżą (na około 7-10 dni wcześniej) skontaktuj się z liniami lotniczymi, aby przygotowano ci specjalny posiłek. Musisz wiedzieć, że dieta cukrzycowa podawana w samolocie jest bardziej odpowiednia dla osób z cukrzycą typu 2, bo zawiera niewiele węglowodanów. U przedstawiciela linii lotniczych dowiedz się, w jakich godzinach będą podawane posiłki, aby dostosować się tego schemat wstrzyknięć insuliny. Dla osób z cukrzycą, przyjmujących analogi insuliny podróż jest wygodniejsza, a przede wszystkim bezpieczniejsza. Jeżeli przekraczasz kilka stref, musisz wiedzieć, że podczas loty na zachód doba się "wydłuża", a więc przy intensywnej insulinoterapii należy dostrzyknąć 1-2 dawki insuliny w zależności od liczby posiłków. Podczas lotu na wschód, doba się "skraca", a więc trzeba zmniejszyć dawki insuliny, która będzie wstrzykiwana w krótszych odstępach czasu.

RADZIMY: Najlepiej nie przestawiać zegarków podczas lotu i podczas przyjmowania insuliny nadal kierować się czasem miejsca zamieszkania. Tak będzie łatwiej dopilnować pór wstrzyknięć insuliny oraz posiłku [przyp. redakcji - w przypadku pobytów już kilku dniowych jednak radzimy przestawić się na czas kraju w którym przebywamy na urlopie].

Pamiętaj

Weź ze sobą w podróż zapas insuliny, igieł, pasków testowych i dodatkowy wstrzykiwacz. Insulinę najlepiej przewoź w 2 torbach, w ilości co najmniej 2 razy większej niż to konieczne na czas podróży. Najlepiej mieć ze sobą 2 glukometry z dodatkowymi bateriami w 2 torbach podręcznych. Osoby chore na cukrzycę typu 1 powinny mieć przy sobie zestaw do ratunkowego podania glukagonu. Chorzy przyjmujący leki doustne zawsze powinni mieć przy sobie zapas leków. Do podręcznego bagażu należy włożyć przekąski w postaci węglowodanów prostych (tabletki glukozowe, cukierki) do zwalczania objawów hipoglikemii oraz węglowodanów złożonych (batoniki, krakersy) do zastąpienia posiłku, gdy będzie opóźniony. Należy wziąć wszystkie na co dzień stosowane leki oraz dodatkowe recepty. Należy stale mieć przy sobie identyfikator informujący o chorobie (książeczka zdrowia, legitymacja, bransoletka, zaświadczenie podpisane przez lekarza).

Ważne!

Warto zaopatrzyć się np. w breloczek lub wisiorek z adnotacją "choruję na cukrzycę" - po polsku i po angielsku, który należy nosić przy sobie. Warto też nauczyć się kilku przydatnych zwrotów w języku, jaki obowiązuje w odwiedzanym kraju: na przykład "mam cukrzycę", "przyjmuję insulinę", "to są moje leki", "daj mi cukier".

Uwagi praktyczne

• Jeżeli jedziesz z biurem podróży, poinformuj, że chorujesz na cukrzycę i dowiedz się, czy w kurorcie możesz liczyć na specjalne posiłki i ewentualną szybką pomoc lekarską. O chorobie powiedz też pilotowi wycieczki.
• Jeżeli w podróży insulina, którą zawsze używasz została zniszczona lub zgubiona, należy udać się do najbliższego szpitala lub apteki. Otrzymasz tam insulinę, która jest lekiem ratującym życie. Wystarczy, że masz przy sobie dokument stwierdzający, że chorujesz na cukrzycę i wymagasz leczenia insuliną. Jeżeli zaś uszkodził się pen, insulinę możesz podać za pomocą strzykawki kupionej w najbliższej aptece.
• Jeżeli podróżujesz własnym samochodem, szczególnie daleko, nie wytyczaj sobie za dużych etapów do pokonania na raz, często odpoczywaj i unikaj podróży nocą.
• Nigdy nie rozpoczynaj też jazdy, jeśli odczuwasz objawy hipoglikemii i zawsze zabieraj ze sobą glukozę lub cukier na wypadek wystąpienia niedocukrzenia.

SPOKOJNYCH, UDANYCH A PRZEDE WSZYSTKIM BEZPIECZNYCH WAKACJI życzy redakcja serwisu POMPIARZE.PL

Misiek

Źródło: Dziennik Zachodni, Zdrowie bez tajemnic, 27.06.2007,

Dziennik Zachodni, Na Zdrowie, 7-8.07.2007.

aktualizacja: 1.08.2011

Artykuły na podobny temat:

1. Przechowywanie insuliny – porady i zalecenia
2. Co to jest chwiejna cukrzyca?
3. PEN – Co zrobić w przypadku hiperglikemii?

Szczepionka Diamyd, wchodzi obecnie w III fazę badań klinicznych w Stanach Zjednoczonych i Europie. Lek ten wykazywał już bardzo obiecujące wyniki zarówno w I i II fazy badań klinicznych. Badaniach klinicznych III fazy stanowią końcowy etap oceny w celu określenia skuteczności leku. W fazie III szczepionka będzie testowana na 640 dzieciach i młodzieży z cukrzycą typu 1.

Analiza danych z badania fazy II wykazały, że u pacjentów leczonych szczepionką Diamyd  już od rozpoznania cukrzycy typu 1 było znacznie łatwiej kontrolować poziom cukru we krwi w porównaniu do odpowiedniej grupy placebo, w cztery lata po wykonaniu pierwszego zastrzyku.

Szczepionka przeciw cukrzycy typ 1 Diamyd może być szansą dla wielu osób.

Istnieje co najmniej siedem szczepionek przeciw cukrzycy w fazie badań, ale większość z nich jest w I fazie testowania. Szczepionka Diamyd  jest jedyną w fazie III. Wyniki badań klinicznych zarówno z USA i Europy  zostaną przeanalizowane przez 15 miesięcy u wszystkich pacjentów po otrzymaniu pierwszego zastrzyku. Jeżeli wyniki badań są pozytywne, będą one wykorzystywane do rejestracji szczepionki i wprowadzeniu jej do sprzedaży.

źródło: diamyd.com

Jeśli szczepionka taka jak ta opisana powyżej zostanie  wprowadzona na rynek to zdecydujesz się, by ją podać dziecku? Zamieść swój komentarz poniżej!

Artykuły na podobny temat:

1. Polski lek na cukrzycę będzie opatentowany w USA
2. Dobre wiadomości dla osób chorych na cukrzycę typu 2
3. Komórki macierzyste lekarstwem na cukrzycę

Skomplikowane analizy danych z lat 1990-2000 na temat rosnącego spożycia słodkich napojów oraz wzrostu zachorowań na cukrzycę i choroby układu sercowo-naczyniowego w Stanach Zjednoczonych zaprezentowali naukowcy z University of California - San Francisco na konferencji American Heart Association.

Napojom gazowanym z dodatkiem cukru, słodzonym sokom i napojom dla sportowców postawiono w raporcie bardzo poważne zarzuty. Autorzy uważają, że prawdopodobnie przyczyniły się one m.in. do ok. 130 tys. przypadków zachorowania na cukrzycę i 14 tys. zachorowań na chorobę niedokrwienną serca. Leczenie tych chorób kosztowało w latach 2000-2010 pomiędzy 300 a 550 milionów USD.

"Możemy udowodnić związek pomiędzy dziennym zużyciem słodzonych napojów i ryzykiem cukrzycy i przełożenia tych informacji na szacunki dotyczące bieżących zachorowań na cukrzycę i chorób układu krążenia, które mogą być przypisane do wzrostu spożycia tych napojów" powiedział główny autor badań Lica Lambrakos . "Chcemy, aby ogół społeczeństwa był bardziej świadomy powikłań zdrowotnych po spożyciu tych napojów oraz pomóc zapobiegać chorobom poprzez ograniczenie spożycia tych napojów, ważny jest także zdrowy styl życia"

Podatek od słodyczy

Naukowcy sugerują, że sposobem na ograniczenie konsumpcji słodkich napojów mogłoby być nałożenie na ich sprzedaż podatku w wysokości 1 centa za uncję, (czyli ok. 30 ml). Zakładają oni, że spożycie tych napojów spadłoby o 10 proc. Przestrzegają też, by nie pić więcej niż ok. 1 litra napojów słodzonych cukrem w ciągu tygodnia.

ag, PAP oraz http://www.zeenews.com/news609106.html zdjęcie sxc.hu

A czy Wy pijecie dużo słodzonych cukrem napoi? Napiszcie w komentarzach co o tym sądzicie.

Pozdrawiam

Rafał

Artykuły na podobny temat:

1. Picie kawy obniża ryzyko wystąpienia cukrzycy
2. Cukrzyca zwiększa ryzyko Alzheimera
3. Dieta, która obniża ryzyko wystąpienia cukrzycy

Rafał

zdjęcie: Photograph by Vincent J. Musi, National Geographic Stock

Artykuły na podobny temat:

1. Rzucenie papierosów grozi cukrzycą
2. Szczepionka na cukrzycę będzie dostępna w ciągu kilku lat
3. Polskie dzieci coraz bardziej zagrożone cukrzycą

Badania nad innymi sposobami mierzenia poziomu cukru są prowadzone od lat, także w Polsce. Metody te są różnorodne: za pomocą łez, wydychanego powietrza a także specjalnych tatuaży. Najbardziej obiecującą metodą z nich jest badanie poziomu cukru we krwi za pomocą wydychanego powietrza.

Pisaliśmy już o tym w 2007 roku w artykule: Oddechowy test dla cukrzyków, jednak od tamtej pory technologia ta mocno się rozwinęła. Choć nadal czekamy na działające i dostępne w sprzedaży glukometry to nastąpił pewien przełom. Inżynierowie z University of Florida opracowali czujnik, który jest w stanie zmierzyć poziom glukozy poprzez oddech.

To działa tak: kiedy oddychamy w urządzeniu czujnik podnosi poziom glukozy w wydychanym powietrzu, zespół półprzewodników zamienia to na sygnał elektroniczny który następnie jest opracowywany i gotowy do pokazania w ciągu 5 sekund na jak na zwykłym glukometrze. Wyniki mogą być przekazywane bezprzewodowo do komputera lub telefonu komórkowego.

Czujnik ten korzysta z technologii już stosowanych do wytwarzania mikroprocesorów w telefonach komórkowych i innych podobnych urządzeń. Ten sam czujnik również może być używany do wykrywania raka piersi za pomocą próbki śliny. Jest to tylko kwestia wzorów do porównania zapisanych w samym chipie. Wstępne wyniki badań są bardzo pozytywne. A ponieważ technologia produkcji masowej jest już stosowana w innych sektorach, to jeśli zostałaby zaakceptowana do wypuszczenia na rynek, stałaby się opłacalna dla pacjentów ponieważ powinna być naprawdę tania.

Według inżynierów możliwe jest zaimplementowanie tego mikroprocesora w zwykłych telefonach komórkowych lub stworzenie osobnego glukometru w cenie poniżej 100$. Czy takie urządzenie ma sens? Dlaczego tak lub dlaczego nie? Zamieście proszę swoje uwagi poniżej.

Pozdrawiam
Rafał

Źródło: about.com 24.02.2010

Artykuły na podobny temat:

1. Hipoglikemia, czyli niski poziom cukru we krwi
2. Hiperglikemia, czyli wysoki poziom cukru we krwi
3. Bezbolesny pomiar cukru we krwi

Rozpoczęcie imprezy przewidziane było na godzinę 11:00, ale już dłuższą chwilę wcześniej na Małym Rynku zaczęli się gromadzić diabetycy z rodzinami i znajomymi. Scena była przygotowana, przygotowane były też namioty, w których udzielane były porady (diabetologa oraz dietetyka) i robione badania (poziomu cukru we krwi, poziomu HbA1c), gdzie można było dostać nowy glukometr Contour TS, numer czasopisma GLUKO.mag, próbki kremów przeznaczonych specjalnie dla diabetyków czy zobaczyć jak fachowo udzielić pierwszej pomocy.

Wiele osób pojawiło się na marszu właśnie z powodu badań. Kolejka do stolika z glukometrem była naprawdę olbrzymia i nie skracała się wraz z upływem czasu. Były to głównie osoby starsze, chcące upewnić się, że wszystko jest w porządku. I w większości przypadków tak właśnie było. Do badania hemoglobiny glikowanej też nie brakowało chętnych. Nawet sama stanęłam w kolejce, choć miałam stracha, bo ostatni mój wynik nie był rewelacyjny (6,3). Tym razem pozytywne zaskoczenie: 5,8!

O godzinie 11:00 ruszył marsz z Małego Rynku. Wielka liczba diabetyków i przyjaciół w granatowych pelerynkach, z balonami i transparentami przemaszerowała wokół Rynku Głównego. Była telewizja, mnóstwo aparatów, jak i osób zainteresowanych tematem przewodnim marszu. A tym była – napisana przez Janinę Zbiciak – petycja „Dość”, jasno pokazująca co polskie władze robią z nami - diabetykami. Petycję podpisało wielu uczestników marszu (oczywiście tych, którzy nie zdążyli jej do tej pory podpisać w Internecie) i miejmy nadzieję, że nasze postulaty dotrą w odpowiednie miejsce i nie zostaną zlekceważone, jak to zazwyczaj się dzieje.

Po przejściu przez Rynek Główny marsz wrócił na Mały Rynek i na scenie zaczęły się inne atrakcje: pokazy taneczno-akrobatyczne oraz konkursy. Impreza trwała do godziny 14:00, a później małe grono diabetyków udało się do knajpki. Muszę przyznać, że to cudowne wrażenie usiąść za stolikiem i zobaczyć, że nie jest się jedyną osobą, która wyciąga glukometr przed złożeniem zamówienia.

Teraz jestem pewna, że będę aktywną uczestniczką takich akcji. Musimy się postarać, żeby nas usłyszano, zobaczono! Musimy zwrócić uwagę na nasze problemy! Na brak refundacji analogów insuliny długo-działającej, na brak refundacji pomp i osprzętu po 18-tym roku życia, na trudności z dostępem do diabetologów. W porównaniu z innymi krajami Europy jesteśmy na szarym końcu. Nawet Albania w kwestii refundacji insuliny nas już wyprzedziła…

Kolejna planowana akcja to warszawski bieg „Policz się z cukrzycą” w styczniu 2010 roku. Szykujmy kondycję i ruszajmy, niech będzie nas jak najwięcej!

Artykuły na podobny temat:

1. Piwo dla diabetyków
2. Nowe produkty dla diabetyków firmy Wellion
3. Badacze opracowują dla diabetyków test na poziom cukru … we łzach

Choć system CGM jest zwykle używany przez krótsze okresy czasu (5-7 dni) w celu monitorowania wzorców glukozy, stają się one szybko znane jako cenne narzędzie do poprawy zarządzania glukozy. Trzeba jednak zwrócić uwagę, że nie zastąpią one codziennej samokontroli poziomu glukozy glukometrem gdyż są zbyt mało dokładne.

Czy któryś z naszych czytelników używa CGM? Ma z nim jakieś problemy albo chciałby podzielić się wiedzą? Proszę o komentarze na dole.

Rafał

Źródło:The Effect of Continuous Glucose Monitoring in Well-Controlled Type 1 Diabetes

Artykuły na podobny temat:

1. Dobre wiadomości dla osób chorych na cukrzycę typu 2
2. Freestyle Nawigator – nowe urządzenie do ciągłego pomiaru glikemii
3. Internetowy System Kontroli Glikemii

Komórki macierzyste wyizolowane są ze szpiku kostnego. Mają one zdolność do przekształcenia się w inne komórki organizmu. Ich przeszczepienie możliwe jest z krwi pępowinowej oraz z krwi obwodowej. I właśnie ten drugi typ przeszczepu autologicznego (przeszczep własnych komórek) to nowatorska metoda leczenia cukrzycy typu 1.

Jak wiadomo, cukrzyca to choroba, w której układ odpornościowy niszczy własne komórki, produkujące insulinę. Przeszczep komórek macierzystych szpiku stymuluje regenerację komórek beta, które z kolei mogą wytwarzać insulinę.

Na świecie tę metodę stosują jedynie lekarze w dwóch państwach: w Brazylii oraz w Polsce. W 2004 roku dokonano pierwszego przeszczepu komórek macierzystych i pierwszy pacjent mógł odstawić insulinę. W tym momencie na świecie żyje dwadzieścia osób po autoprzeszczepie, w tym w Polsce sześć.

Rozmawiam dziś z Arkiem Magdziarzem, który aktualnie przygotowuje się do przeszczepu komórek macierzystych w szpitalu w Warszawie.

• Jak i kiedy zdiagnozowano u Ciebie cukrzycę?

Cukrzycę zdiagnozowano u mnie 20-go marca tego roku... Zacząłem dużo pić i to mnie zaniepokoiło. Dlatego zbadałem cukier, a tu 568!

• Ile czasu spędziłeś w szpitalu?

Od 20 marca spędziłem 10 dni w szpitalu u mnie w mieście (w Skarżysku-Kamiennej), dwa tygodnie w szpitalu MSWiA w Warszawie i po dwutygodniowym pobycie w domu jestem teraz w szpitalu na ulicy Banacha w Warszawie.

• Czy od razu dostałeś insulinę?

Od razu po przyjęciu do szpitala zostałem podłączony do pompy insulinowej. Nie pamiętam za wiele z tego czasu, bo spadek cukru z 600 na 70 podziałał na mnie usypiająco. Teraz jestem na penach, biorę insulinę Lantus i Humalog, około 30 jednostek na dobę.

• W jaki sposób dowiedziałeś się o możliwości przeszczepu?

Poinformowała mnie moja lekarka rodzinna, która słyszała o tym na szkoleniu, z którego niedawno wróciła.

• Ile czasu zajęło Ci podjęcie decyzji o poddaniu się przeszczepowi?

Podjęcie decyzji trwało u mnie kilka sekund. Od razu, gdy się dowiedziałem, stwierdziłem, że jeśli są jakiekolwiek szanse, to muszę z tego skorzystać. Nie chce się kłuć do końca życia.

• Kto kwalifikuje się do takiego zabiegu?

Do tego przeszczepu kwalifikują się ludzie bardzo młodzi (do ok.30 roku życia), ale najważniejsze jest to, żeby nie minęło więcej niż 10 tygodni od podania pierwszej dawki insuliny. No i ten przeszczep można wykonywać tylko przy cukrzycy typu 1.

• Czy znasz inne osoby, które miały przeszczepione komórki macierzyste?

Tak znam Marka, który miał to robione jako pierwszy w Polsce. To 29-latek, który nie bierze insuliny od kwietnia ubiegłego roku. Są tu jeszcze Kasia, Ania i Marcin, którzy też biorą udział w tym przeszczepie. Ania i Marcin są juz po i wszystko im się udało!

• Jak wygląda przygotowanie do przeszczepu i sam zabieg?

Przed przeszczepem konieczne są badania na C peptydy (wynik musi się mieścić w granicach normy), następnie trzeba się udać na badania przeciwciał ANTYGAD (najlepiej prywatnie - koszt to ok. 85zł). Jeśli wszystko wyjdzie nam w normie i trafimy do szpitala na Banacha na oddział OIOH (zamknięty oddział, na który nikt nie może wchodzić, a pielęgniarki i wszyscy inni chodzą w maskach) będziemy mieli tu plazmoferezy (dializy krwi w celu odessania osocza i zastąpienia go innym płynem). Plazmoferezy są 3 i są one robione przez wkłucie centralne, jest to rodzaj gigantycznego wenflonu, który wkłuwa się przez obojczyk do żyły głównej (oczywiście w znieczuleniu). Po plazmoferezach mamy chemioterapię (cyklofosfamid) na zbieranie komórek macierzystych. Gdy nastąpi ich wysyp, są one zbierane w procesie leukoferezy. Później mamy chemioterapię na zabicie układu odpornościowego, a w miedzy czasie nasze komórki macierzyste są odpowiednio oczyszczane. Po odczekaniu jakichś dwóch tygodni nasze komórki macierzyste są nam podawane przez wkłucie centralne. Proces odstawienia insuliny trwa do 28 dni.

• Jakie ryzyko bądź komplikacje niesie ze sobą przeszczep?

Największym ryzykiem przeszczepu jest złapanie infekcji w czasie, gdy nie mamy odporności. Ale jest się wtedy w szczelnej izolatce, więc to ryzyko jest znikome.

• Czy masz jakieś obawy związane z przeszczepem?

Oczywiście, że mam obawy... Głównie boję się chemioterapii: utrata włosów, wymioty, biegunki, gorączka, duże spadki wagi. Ale to wszystko da się przeżyć.

• Na jakim etapie jesteś w tym momencie?

Jestem po plazmoferezach i pierwszej chemii, która pomaga w zbieraniu komórek.  Jestem w szpitalu drugi tydzień, jeszcze 5 tygodni przede mną, bo wszystko trwa około 7 tygodni.

• Co będziesz robił za 10, 20 lat?

Na pewno założę rodzinę i pewnie będę miał gromadkę dzieciaków  A zaraz po przeszczepie chciałbym sobie wyrobić międzynarodowe uprawnienia na instruktora krav magi - to moje główne hobby (poza arachnologią).

• Tego Ci w takim razie życzę i trzymam kciuki za powodzenie przeszczepu oraz pożegnanie się z insuliną!

Rozmawiała: Monika Szurdyga

PS: jeżeli temat przeszczepu Was zainteresuje, postaram się o rozmowę z Arkiem już po zakończeniu całego zabiegu.

Źródło: wywiad własny autorki, sierpień 2009r.
Zmiany: 03.01.2010: usunięto błędną informację o śmierci jednego pacjenta na prośbę dr. Snarskiego

Artykuły na podobny temat:

1. Komórki matki próbują leczyć cukrzycę u dziecka
2. Komórki macierzyste lekarstwem na cukrzycę
3. Małpa ze świńską trzustką szansą dla osób z cukrzycą