- Nie kłuję córek dlatego, że mi się tak podoba, to konieczność. Pomiar cukru to podstawowe narzędzie w walce z tą chorobą - mówi Monika Szymik, mama Klaudii i Natalii chorujących na cukrzycę.

Rodzice tłumaczą, że zniesienie ryczałtu na paski uderzy najbardziej właśnie w dzieci, bo chorują one na cukrzycę typu 1, w której częściej dochodzi do dużych wahań poziomu cukru. Minimum to 6-8 pomiarów dziennie. Szacują, że ich wydatki na miesiąc wzrosną o 200 zł.

ROZMOWA z Anną Brzycką mamą pięcioletniej Anielki
JUDYTA WATOŁA: Dorosły z cukrzycą typu 1 wykonuje kilka pomiarów dziennie. Dlaczego dzieci kłuje się po 15 razy?
ANNA BRZYCKA: Córka zachorowała, jak miała niecałe trzylatka. Takie dziecko nie powie, że się czuje słabo, bo ma niski cukier. Trzeba to na okrągło sprawdzać. Każde wyjście na dwór, jazda na rowerze to wysiłek, czyli spadek cukru. To samo z pójściem
do kina. Kiedy dziecko jest rozemocjonowane filmem, też spada mu cukier. Duże wahania są w trakcie infekcji, a małe dzieci często chorują. Wtedy robię nawet 25 pomiarów na dzień. Jeśli córka ma infekcję żołądkową, jeszcze więcej.
Ministerstwo Zdrowia mówi o niewielkiej opłacie za paski. - Nie będzie niewielka, jeśli zużywa się 10-20 opakowań na miesiąc.
NFZ refunduje 30 igieł do pomp na trzy miesiące. To starcza, bo igły trzeba zmieniać co dwa dni. Trzeba kupować woreczki na insulinę, igły do penów, baterie do pompy, plastry na miejsce wkłucia, żeby dziecko mogło się kąpać,płyny odkażające. Nic nie jest refundowane, a to kosztuje co najmniej 300 zl na miesiąc. Nie wszystkie dzieci mają pompy.- Ale wszystkie potrzebują częstych pomiarów cukru. To podstawowe narzędzie w walce z chorobą i powikłaniami, jak utrata wzroku czy amputacja,

źródło: gazeta wyborcza 14.11.2011 autor: JUDY

Zdjęcie: http://diabetyk.blox.pl/2011/11/Marsz-Diabetykow-z-Przyjaciolmi-2011.html .

Artykuły na podobny temat:

1. Kolonie dla dzieci z cukrzycą – gdzie pojechać?
2. Polskie dzieci coraz bardziej zagrożone cukrzycą
3. Europejscy prawodawcy nawołują do większej opieki medycznej dla dzieci chorych na cukrzycę

Wakacje z cukrzycą mogą być wspaniałe.

Osoby z cukrzycą często obawiają się, że podróż związana z urlopem, zmiana miejsca pobytu mogą zaszkodzić ich zdrowiu. To nieuzasadnione obawy. Wystarczy bowiem odpowiednio się do wyjazdu przygotować, aby czuć się bezpiecznie. uaktualniliśmy ten artykuł ze względu na wakacje.

Cukrzyca wcale nie musi ograniczać korzystania z przyjemności wakacyjnego wypoczynku, nawet wyjazdów do egzotycznych i dalekich krajów, ale wszystko wymaga rozwagi, zaplanowania podróży z odpowiednim wyprzedzeniem i właściwych przygotowań. Wybierając miejsce urlopowe, należy zwrócić uwagę, aby klimat był raczej umiarkowany. Lepiej nie jechać w tropiki w szczycie sezonu, nie są wskazane wysokie temperatury i duża wilgotność powietrza. Jeśli wybierasz się się za granicę bierz ze sobą odpowiedni dokument dla służb celnych, w którym lekarz prowadzący swoim podpisem potwierdzi, że wyjeżdża osoba chora na cukrzycę, która musi mieć insulinę, urządzenia do jej wstrzykiwania i test do badania poziomu glukozy we krwi. Najlepiej, aby ten dokument był przetłumaczony na język kraju, do którego się wybierasz. Dokument powinien zawierać podstawowe informacje dotyczące twoich danych osobistych (adres, telefon, grupa krwi), sposobu leczenia, wykaz stosowanych leków, ich dawki oraz kontakt do twojego lekarza diabetologa.

Jadąc za granicę, oprócz paszportu i karty informacyjnej na temat choroby, zabierz też ze sobą polisę ubezpieczeniową na leczenie i ewentualną hospitalizację. W większości krajów europejskich obowiązuje Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego.

Z cukrzycą w samolocie

Przed podróżą (na około 7-10 dni wcześniej) skontaktuj się z liniami lotniczymi, aby przygotowano ci specjalny posiłek. Musisz wiedzieć, że dieta cukrzycowa podawana w samolocie jest bardziej odpowiednia dla osób z cukrzycą typu 2, bo zawiera niewiele węglowodanów. U przedstawiciela linii lotniczych dowiedz się, w jakich godzinach będą podawane posiłki, aby dostosować się tego schemat wstrzyknięć insuliny. Dla osób z cukrzycą, przyjmujących analogi insuliny podróż jest wygodniejsza, a przede wszystkim bezpieczniejsza. Jeżeli przekraczasz kilka stref, musisz wiedzieć, że podczas loty na zachód doba się "wydłuża", a więc przy intensywnej insulinoterapii należy dostrzyknąć 1-2 dawki insuliny w zależności od liczby posiłków. Podczas lotu na wschód, doba się "skraca", a więc trzeba zmniejszyć dawki insuliny, która będzie wstrzykiwana w krótszych odstępach czasu.

RADZIMY: Najlepiej nie przestawiać zegarków podczas lotu i podczas przyjmowania insuliny nadal kierować się czasem miejsca zamieszkania. Tak będzie łatwiej dopilnować pór wstrzyknięć insuliny oraz posiłku [przyp. redakcji - w przypadku pobytów już kilku dniowych jednak radzimy przestawić się na czas kraju w którym przebywamy na urlopie].

Pamiętaj

Weź ze sobą w podróż zapas insuliny, igieł, pasków testowych i dodatkowy wstrzykiwacz. Insulinę najlepiej przewoź w 2 torbach, w ilości co najmniej 2 razy większej niż to konieczne na czas podróży. Najlepiej mieć ze sobą 2 glukometry z dodatkowymi bateriami w 2 torbach podręcznych. Osoby chore na cukrzycę typu 1 powinny mieć przy sobie zestaw do ratunkowego podania glukagonu. Chorzy przyjmujący leki doustne zawsze powinni mieć przy sobie zapas leków. Do podręcznego bagażu należy włożyć przekąski w postaci węglowodanów prostych (tabletki glukozowe, cukierki) do zwalczania objawów hipoglikemii oraz węglowodanów złożonych (batoniki, krakersy) do zastąpienia posiłku, gdy będzie opóźniony. Należy wziąć wszystkie na co dzień stosowane leki oraz dodatkowe recepty. Należy stale mieć przy sobie identyfikator informujący o chorobie (książeczka zdrowia, legitymacja, bransoletka, zaświadczenie podpisane przez lekarza).

Ważne!

Warto zaopatrzyć się np. w breloczek lub wisiorek z adnotacją "choruję na cukrzycę" - po polsku i po angielsku, który należy nosić przy sobie. Warto też nauczyć się kilku przydatnych zwrotów w języku, jaki obowiązuje w odwiedzanym kraju: na przykład "mam cukrzycę", "przyjmuję insulinę", "to są moje leki", "daj mi cukier".

Uwagi praktyczne

• Jeżeli jedziesz z biurem podróży, poinformuj, że chorujesz na cukrzycę i dowiedz się, czy w kurorcie możesz liczyć na specjalne posiłki i ewentualną szybką pomoc lekarską. O chorobie powiedz też pilotowi wycieczki.
• Jeżeli w podróży insulina, którą zawsze używasz została zniszczona lub zgubiona, należy udać się do najbliższego szpitala lub apteki. Otrzymasz tam insulinę, która jest lekiem ratującym życie. Wystarczy, że masz przy sobie dokument stwierdzający, że chorujesz na cukrzycę i wymagasz leczenia insuliną. Jeżeli zaś uszkodził się pen, insulinę możesz podać za pomocą strzykawki kupionej w najbliższej aptece.
• Jeżeli podróżujesz własnym samochodem, szczególnie daleko, nie wytyczaj sobie za dużych etapów do pokonania na raz, często odpoczywaj i unikaj podróży nocą.
• Nigdy nie rozpoczynaj też jazdy, jeśli odczuwasz objawy hipoglikemii i zawsze zabieraj ze sobą glukozę lub cukier na wypadek wystąpienia niedocukrzenia.

SPOKOJNYCH, UDANYCH A PRZEDE WSZYSTKIM BEZPIECZNYCH WAKACJI życzy redakcja serwisu POMPIARZE.PL

Misiek

Źródło: Dziennik Zachodni, Zdrowie bez tajemnic, 27.06.2007,

Dziennik Zachodni, Na Zdrowie, 7-8.07.2007.

aktualizacja: 1.08.2011

Artykuły na podobny temat:

1. Przechowywanie insuliny – porady i zalecenia
2. Co to jest chwiejna cukrzyca?
3. PEN – Co zrobić w przypadku hiperglikemii?

1. Czy rozmiar glukometru i jego wyświetlacza ma dla Ciebie znaczenie?

Większość glukometrów jest niewielka: ma 3 do 4 cm długości, a masa waha się pomiędzy 50-100 gramów. Wydaje się to niewiele jeśli masz zamiar nosić swój glukometr w torebce lub plecaku, rozmiar nie ma wtedy większego znaczenia. Ale jeśli masz zamiar nosić go w kieszeni, lub potrzebujesz, aby pasował do jakiejś małej damskiej torebki, wielkość powinna być brana pod uwagę. Należy jednak pamiętać, że małe glukometry mają także bardzo małe wyświetlacze. Tak więc, jeśli Twój wzrok nie jest już doskonały, mały glukometr to nie jest najlepszy pomysł. Jeżeli jest to rzeczywiście problem dla Ciebie, możesz również poszukiwać glukometrów zaprojektowanych  specjalnie dla osób niewidomych lub słabo widzących,  mają one większe, podświetlane ekrany i funkcje audio, które "mówią" wyniki badań. Tutaj nie ma jednego wskaźnika najlepszego wyboru, każdy musi wybrać jaki glukometr mu pasuje.

2. Jaka wielkość próbki krwi potrzebna jest do pomiaru?

Najnowsze modele  glukometrów wymagają tylko 0,3 mikrolitrów krwi (jest to ilość która zmieści się na główce od szpilki). Chociaż większość modeli glukometrów używa 1,0 mikrolitr lub mniej, istnieje kilka, które wymagają znacznie więcej, aby uzyskać dokładny odczyt. Moim zdaniem wielkość próbki krwi powinna być istotnym czynnikiem wyboru glukometru, zwłaszcza w wypadku dzieci. W tym punkcie im mniejsza próbka krwi  tym lepiej.

3. Wielkość wbudowanej pamięci do zapisywania wyników glukozy?

Glukometr Bayer Contour USB pamięta 2000 wyników, może być także pamięcią pendrive o pojemności 500 MB.

Każdy glukometr ma jakąś wbudowaną pamięć, ale kilka z nim oferuj minimalne wielkości (10 do 125 badań). Większość mierników trzyma pomiędzy 250 a 500 testów, są też takie glukometry  jak One Touch UltraSmart będące  w stanie zarejestrować do 3000 testów. Z kolei glukometr Bayera CONTOUR® USB (nie dostępny w Polsce uprzedzając pytanie) potrafi trzymać 2000 wyników i dodatkowo jeszcze jest pendrive o pojemności 500 MB gdzie można trzymać jakieś pliki (np: PDF z wynikami dla lekarza). Sprytne.W tym przypadku im więcej pamięci tym lepiej.

4. Czy glukometr może komunikować się z komputerem PC lub innym urządzeniem?

Jest to funkcja którą w jakiś sposób posiada każdy glukometr obecny na rynku. Niestety nie każdy tak samo dobrze ją spełnia. Niektóre glukometry współpracują tylko ze specjalnymi przystawkami na podczerwień od producentów (np: glukometry Roche wymagają Accu-Chek SmartPix) lub wymagają jakiś dodatków. Warto tutaj wspomnieć o 3 nowych urządzeniach rozwiązujących ten problem na różne sposoby: glukometr iBGStar jest sprzedawany z przystawką łączącą go z popularnym iPhone gdzie można odczytać wyniki i potem je dalej przesłać. Natomiast glukometr Accu‐Chek Performa Combo może łączyć się i zdalnie sterować  pompą insulinową Accu‐Chek Spirit Combo za pomocą technologii bezprzewodowej Bluetooth. W inny sposób do tego zagadnienia podeszła firma Bayer ze swoim glukometrem CONTOUR® USB: sam glukometr wygląda jak popularny pendrive, którym także jest i ma wbudowane łącze USB oraz wgrane oprogramowanie.

Osobną kwestią pozostaje także oprogramowanie na komputer obsługujące odczyt z glukometru. Nie wszyscy producenci zadbali aby ich oprogramowanie działało na najnowszych komputerach z Windows 7 i Apple Macintosh. Chlubnym wyjątkiem jest GLUCOFACTS® Deluxe firmy Bayer które działa na obu systemach.

5. Miejsce pobrania krwi?

Najpopularniejszym miejscem pobierania próbki  krwi do badań glukozy jest nakłucia palca. Ale niektórzy wolą uzyskać próbki krwi z innych miejsc. Praktycznie wszystkie glukometry zostały zatwierdzone do alternatywnego miejsc pobierania (przedramię, nogi, ramię), ale kilka glukometrów ( np: OneTouch Basic firmy Lifescan) może jedynie mierzyć próbki krwi pobrane w  poszczególnych obszarach (dłoni, ramion, itp.).

6. Ile kosztuje glukometr i paski testowe?

Koszt  jest ważnym czynnikiem każdego zakupu. Część glukometrów możesz dostać za darmo w ramach programów wymiany starych glukometrów na nowy. Przeważnie nowy glukometr nie powinien kosztować więcej niż 100 zł, raczej mniej niż więcej. Najpopularniejsze modele są do kupienia w aptekach po kilkadziesiąt złotych np: Glukometr Optium Xido to koszt 35,00–57,00zł, Glukometr ACCU-CHEK Active - zestaw 34,32–95,28zł, Glukometr ABBOTT Optium Omega 27,69–32,50zł. Modele dla niesłyszących to niestety wydatek już ok 250 zł za zestaw iXell Audio a modele specjalistyczne jak Accutrend Plus, który wykonuje ilościowe oznaczenia poziomu glukozy, cholesterolu, triglicerydów i kwasu mlekowego bezpośrednio z krwi włośniczkowej to już koszt powyżej 700 zł. Podobnie jest z paskami. Wszystkie paski bez refundacji kosztują podobnie: poniżej złotówki za jeden. Sprawdzając ceny w aptekach internetowych to widzę, że np: ROCHE Accu-Chek Active 50 szt. kosztuje od 39,50 do 59,31 zł, Bayer Contour TS - 50 szt. kosztuje od 46 do 50 zł, Glucosense podobnie: 48 zł. Oczywiście wiele aptek stacjonarnych aby przyciągnąć stałych klientów rezygnuje z części marży i sprzedaje je po złotówce albo nawet za 1 grosz finansując całość z refundacji. Informacje o takich aptekach uzyskacie od znajomych lub na forach.

To tyle mojego podsumowania. Dodałbym jeszcze parę rzeczy na przykład że nowe modele mają wyświetlacze OLED które są czytelne i wyraźne w jasnym słońcu albo dodatkowe funkcjonalności jak kalkulator bolusa dostepny w Accu‐Chek Performa Combo ale wtedy artykuł wydłużyłby się jeszcze bardziej A jakich Wy używacie glukometrów i czy jesteście z nich zadowoleni?

Pozdrawiam

Rafał

źródła: informacje o glukometrach: strony producentów, informacje o cenach: ceneo, nokaut na dzień 19.03.2011 inspiracja artykułem z about.com

Artykuły na podobny temat:

1. Nowy glukometr z połączeniem do iPhone – iBGStar
2. Zestaw Accu-Chek – kompleksowe podejście do leczenia cukrzycy.
3. Nowe urządzenie do pobierania danych z glukometru i pomp insulinowych

Glukometr IBGStar nie wymaga kodowania i automatycznie synchronizuje dane każdym razem, gdy jest podłączony do iPhone ® lub iPod'a ®. Co ważne pozwala na drukowanie danych lub wysłanie e-maila z wynikami do lekarza prowadzącego.

Jeśli macie iPhona lub iPoda, jest to moim zdaniem idealne połączenie, aby lepiej kontrolować swoją cukrzycę. Dlaczego tak lub dlaczego nie? Napiszcie proszę w komentarzach poniżej.

pozdrawiam

Rafał

więcej informacji i źródło: http://ibgstar.com/web/products/bgstar/bgstar 4.10.2010

Artykuły na podobny temat:

1. Jak wybrać glukometr – 6 rzeczy który powinieś wiedzieć zanim go kupisz
2. Blog o cukrzycy w wersji na iPhone i BlackBerry
3. Nowy sposób leczenia cukrzycy

Zestaw Accu-Chek – kompleksowe podejście do leczenia cukrzycy.

W skład zestawu wchodzą:

• glukometr Accu-Chek Active lub Accu-Chek Go (wg wyboru zamawiającego – prosimy o wskazanie przy składaniu zamówienia), który umożliwia szybki i dokładny pomiar poziomu glukozy we krwi,
• pompa insulinowa Accu-Chek Spirit, która służy do precyzyjnego i dyskretnego podawania dawek insuliny wg zaleceń lekarza diabetologa,
• czytnik Accu-Chek Smart Pix, który udostępnia dane zawarte w pamięci pompy i glukometru oraz ułatwia ich analizę w przejrzystych raportach.

Zestaw Accu-Chek – kompleksowe podejście do leczenia cukrzycy jest dostępny od 26. 04. 2010 w atrakcyjnej cenie.

źródło: informacja prasowa Roche Diagnostics

Artykuły na podobny temat:

1. Smiths Medical zaprzestaje produkcji pompy insulinowej Deltec Cozmo, Roche wymienia je na Accu-Chek Spirit
2. Wygraj 5000 Euro w konkursie artystycznym Accu-Chek!
3. Nowe urządzenie do pobierania danych z glukometru i pomp insulinowych

Badania nad innymi sposobami mierzenia poziomu cukru są prowadzone od lat, także w Polsce. Metody te są różnorodne: za pomocą łez, wydychanego powietrza a także specjalnych tatuaży. Najbardziej obiecującą metodą z nich jest badanie poziomu cukru we krwi za pomocą wydychanego powietrza.

Pisaliśmy już o tym w 2007 roku w artykule: Oddechowy test dla cukrzyków, jednak od tamtej pory technologia ta mocno się rozwinęła. Choć nadal czekamy na działające i dostępne w sprzedaży glukometry to nastąpił pewien przełom. Inżynierowie z University of Florida opracowali czujnik, który jest w stanie zmierzyć poziom glukozy poprzez oddech.

To działa tak: kiedy oddychamy w urządzeniu czujnik podnosi poziom glukozy w wydychanym powietrzu, zespół półprzewodników zamienia to na sygnał elektroniczny który następnie jest opracowywany i gotowy do pokazania w ciągu 5 sekund na jak na zwykłym glukometrze. Wyniki mogą być przekazywane bezprzewodowo do komputera lub telefonu komórkowego.

Czujnik ten korzysta z technologii już stosowanych do wytwarzania mikroprocesorów w telefonach komórkowych i innych podobnych urządzeń. Ten sam czujnik również może być używany do wykrywania raka piersi za pomocą próbki śliny. Jest to tylko kwestia wzorów do porównania zapisanych w samym chipie. Wstępne wyniki badań są bardzo pozytywne. A ponieważ technologia produkcji masowej jest już stosowana w innych sektorach, to jeśli zostałaby zaakceptowana do wypuszczenia na rynek, stałaby się opłacalna dla pacjentów ponieważ powinna być naprawdę tania.

Według inżynierów możliwe jest zaimplementowanie tego mikroprocesora w zwykłych telefonach komórkowych lub stworzenie osobnego glukometru w cenie poniżej 100$. Czy takie urządzenie ma sens? Dlaczego tak lub dlaczego nie? Zamieście proszę swoje uwagi poniżej.

Pozdrawiam
Rafał

Źródło: about.com 24.02.2010

Artykuły na podobny temat:

1. Hipoglikemia, czyli niski poziom cukru we krwi
2. Hiperglikemia, czyli wysoki poziom cukru we krwi
3. Bezbolesny pomiar cukru we krwi

Rozpoczęcie imprezy przewidziane było na godzinę 11:00, ale już dłuższą chwilę wcześniej na Małym Rynku zaczęli się gromadzić diabetycy z rodzinami i znajomymi. Scena była przygotowana, przygotowane były też namioty, w których udzielane były porady (diabetologa oraz dietetyka) i robione badania (poziomu cukru we krwi, poziomu HbA1c), gdzie można było dostać nowy glukometr Contour TS, numer czasopisma GLUKO.mag, próbki kremów przeznaczonych specjalnie dla diabetyków czy zobaczyć jak fachowo udzielić pierwszej pomocy.

Wiele osób pojawiło się na marszu właśnie z powodu badań. Kolejka do stolika z glukometrem była naprawdę olbrzymia i nie skracała się wraz z upływem czasu. Były to głównie osoby starsze, chcące upewnić się, że wszystko jest w porządku. I w większości przypadków tak właśnie było. Do badania hemoglobiny glikowanej też nie brakowało chętnych. Nawet sama stanęłam w kolejce, choć miałam stracha, bo ostatni mój wynik nie był rewelacyjny (6,3). Tym razem pozytywne zaskoczenie: 5,8!

O godzinie 11:00 ruszył marsz z Małego Rynku. Wielka liczba diabetyków i przyjaciół w granatowych pelerynkach, z balonami i transparentami przemaszerowała wokół Rynku Głównego. Była telewizja, mnóstwo aparatów, jak i osób zainteresowanych tematem przewodnim marszu. A tym była – napisana przez Janinę Zbiciak – petycja „Dość”, jasno pokazująca co polskie władze robią z nami - diabetykami. Petycję podpisało wielu uczestników marszu (oczywiście tych, którzy nie zdążyli jej do tej pory podpisać w Internecie) i miejmy nadzieję, że nasze postulaty dotrą w odpowiednie miejsce i nie zostaną zlekceważone, jak to zazwyczaj się dzieje.

Po przejściu przez Rynek Główny marsz wrócił na Mały Rynek i na scenie zaczęły się inne atrakcje: pokazy taneczno-akrobatyczne oraz konkursy. Impreza trwała do godziny 14:00, a później małe grono diabetyków udało się do knajpki. Muszę przyznać, że to cudowne wrażenie usiąść za stolikiem i zobaczyć, że nie jest się jedyną osobą, która wyciąga glukometr przed złożeniem zamówienia.

Teraz jestem pewna, że będę aktywną uczestniczką takich akcji. Musimy się postarać, żeby nas usłyszano, zobaczono! Musimy zwrócić uwagę na nasze problemy! Na brak refundacji analogów insuliny długo-działającej, na brak refundacji pomp i osprzętu po 18-tym roku życia, na trudności z dostępem do diabetologów. W porównaniu z innymi krajami Europy jesteśmy na szarym końcu. Nawet Albania w kwestii refundacji insuliny nas już wyprzedziła…

Kolejna planowana akcja to warszawski bieg „Policz się z cukrzycą” w styczniu 2010 roku. Szykujmy kondycję i ruszajmy, niech będzie nas jak najwięcej!

Artykuły na podobny temat:

1. Piwo dla diabetyków
2. Nowe produkty dla diabetyków firmy Wellion
3. Badacze opracowują dla diabetyków test na poziom cukru … we łzach

Choć system CGM jest zwykle używany przez krótsze okresy czasu (5-7 dni) w celu monitorowania wzorców glukozy, stają się one szybko znane jako cenne narzędzie do poprawy zarządzania glukozy. Trzeba jednak zwrócić uwagę, że nie zastąpią one codziennej samokontroli poziomu glukozy glukometrem gdyż są zbyt mało dokładne.

Czy któryś z naszych czytelników używa CGM? Ma z nim jakieś problemy albo chciałby podzielić się wiedzą? Proszę o komentarze na dole.

Rafał

Źródło:The Effect of Continuous Glucose Monitoring in Well-Controlled Type 1 Diabetes

Artykuły na podobny temat:

1. Dobre wiadomości dla osób chorych na cukrzycę typu 2
2. Freestyle Nawigator – nowe urządzenie do ciągłego pomiaru glikemii
3. Internetowy System Kontroli Glikemii

Michał Jeliński - cukrzyk i mistrz olimpijski

Paradoksalnie cukrzyca pomogła mi dojść do takiego wyniku, mówi Michał Jeliński, wioślarski mistrz olimpijski z Pekinu.

- Jesteś pierwszym sportowcem, który zdobył złoto olimpijskie z rozpoznaną i leczoną cukrzycą?
- Wielu ludzi tak zaczęło mówić w Polsce, ale to nie jest prawda. Cukrzykiem jest legendarny wioślarz brytyjski sir Steven Redgrave, który na kolejnych pięciu olimpiadach zdobywał złote medale: w wyścigach czwórek ze sternikiem (Los Angeles, 1984), dwójek bez sternika (Seul, 1988, Barcelona 1992, Atlanta 1996), czwórek bez sternika (Sydney, 2000), ponadto w Seulu także brązowy medal w wyścigach dwójek ze sternikiem. W historii olimpiad lepszy w długotrwałości olimpijskiego mistrzostwa był tylko węgierski szablista Aladar Gerevicz, który zdobył sześć tytułów w latach 1932-1960. Steve był do tego dziewięciokrotnie mistrzem świata w konkurencjach wioślarskich. Królowa brytyjska obdarowała go tytułem szlacheckim. To mój idol i wzór do naśladowania. I chyba większości wioślarzy. Mistrzem olimpijskim i cukrzykiem jest też znakomity pływak amerykański Gary Hall, który na olimpiadach w 1996, 2000 i 2004 r. zdobył pięć złotych, trzy srebrne i dwa brązowe medale.
- Nie sprawiłoby ci pewnie kłopotu wymienienie kilku sławnych cukrzyków z innych dziedzin niż sport.
- Nie ma sprawy. Legendarny Elvis Presley, pierwsza dama jazzu Ella Fitzgerald, król jazzu Miles Davis, aktorki Liz Taylor i Halle Berry, aktor Marcello Mastroianni, reżyser George Lucas, twórca "Gwiezdnych wojen" czy "guru" Broadwayu Andrew Lloyd Webber. Słynny wynalazca Thomas Edison, konstruktorzy i producenci kultowych motocykli Bill i John Harleyowie, ojciec fast-foodu i założyciel sieci McDonald's Ray Kroc. Pisarze: Herbert G. Wells, Ernest Hemingway i twórca "Ojca chrzestnego" Mario Puzo. Z polityków Lech Wałęsa (który twierdzi, że już się wyleczył) i Michaił Gorbaczow, ale też Begin i Sadat. Długa lista...
- Pewnie nigdy nie dowiedziałbyś się o wielu tych sławnych cukrzykach, gdyby choroba nie dopadła także ciebie.
- To niemal pewne. Prawdopodobnie nawet o cukrzycy Redgrave'a bym nie wiedział.
- No to jak się dowiedziałeś, że sam ją masz?
- To było w lipcu 2003 r. na zgrupowaniu w Wałczu. Zaczęło się trochę wcześniej, od tego, że coraz częściej czułem się osłabiony i zmęczony. Zacząłem tracić na wadze i dostrzegać spadek masy mięśniowej. Myślałem, że to jakaś infekcja wirusowa. Byłem w trakcie walki o powołanie na olimpiadę w Atenach i postanowiłem się gruntownie przebadać. To był szok! Wyszły wartości glukozy we krwi na poziomie 400. Okazało się, że mam cukrzycę typu 1, a trzustka jest już tak zdewastowana, że będę musiał do końca życia wstrzykiwać sobie insulinę. Kiedy zapytałem komunikującego mi to lekarza specjalistę, czy będę mógł uprawiać wioślarstwo, ten spojrzał na mnie jak na durnia i powiedział: inaczej niż rekreacyjnie i przez dłuższy czas - ODRADZAŁBYM. Świat mi się zawalił. Dotąd kojarzyłem tę chorobę z ludźmi w starszym wieku, otyłymi, źle się odżywiającymi, z zamiłowaniem do alkoholu. Skąd to u mnie? - zadawałem pytanie. Byłem zaprzeczeniem takiego stereotypu. Oczywiście nie wiedziałem wtedy, że są dwa typy cukrzycy i to, co mi się kojarzyło, dotyczyło jej typu 2.
- Cukrzycę typu 1 wykrywa się na ogół w wieku młodzieńczym, a ty miałeś już 23 lata i byłeś liczącym się sportowcem wyczynowym. Jak to w ogóle możliwe, że choroby nie zdiagnozowano wcześniej? Nie robili ci badań?
- Oczywiście - robiono. Nic jednak nie wskazywało na zagrożenia...
- Co było dalej?
- Z mojej strony - ogromna mobilizacja. Błyskawicznie edukowałem się na tematy diabetyczne. Dokonałem radykalnych zmian dietetycznych, głównie poprzez odstawienie prostych węglowodanów. W ciągu dwóch miesięcy nastąpiła wyraźna poprawa i wyglądało, jakby choroba się cofała. Była to typowa, podręcznikowa wręcz remisja, a ja przez moment łudziłem się, że jeszcze wszystko będzie OK. W grudniu 2003 r. po niewielkiej infekcji cukrzyca jednak wróciła. Było już absolutnie pewne, że nie uniknę życia z insuliną.
Oczywiście starałem się trenować jak zwykle, z takimi samymi obciążeniami. Trener i koledzy czekali, co z tego wyjdzie, czy podołam. Nie miałem złudzeń, że gdybym nie podołał, to na moje miejsce znaleźliby się inni. Okazało się, że daję radę... Pojechałem do Aten, gdzie zajęliśmy miejsce zgodne z przewidywaniami, choć niemedalowe...
- Ktoś poza najbliższymi wiedział o twojej chorobie? Pomagał ci?
- Nie mogę pominąć osoby, która odegrała wielką rolę we wprowadzeniu mnie i osadzeniu w środowisku diabetycznym. Jest to Katarzyna Kacperczyk, redaktor naczelna pisma "Diabetyk". Jej pomoc była bezcenna.
- Dzięki niej trafiła do ciebie znana firma farmaceutyczna Roche?
- Po publikacji na mój temat w "Diabetyku" odezwał się Roche Diagnostics. Zaproponowali mi sponsorowanie sportowe oraz zaopatrzenie w niezbędne wyposażenie diagnostyczne: glukometry, paski pomiarowe, sprzęt do pomiaru zakwaszenia. Służą fachowymi poradami i dzielą się wiedzą na temat nowinek w leczeniu, diagnostyki itp. Byli i są bardzo serdeczni i życzliwi.
- Co w zamian?
- Jak w każdym sponsoringu: prawo do wykorzystania nazwiska i wizerunku. Nieskromnie zauważę: inwestycja chyba się opłaciła.
- Bardzo ci Roche pomaga... pozamedycznie?
- Pomoc jest wartością znaczącą. O jej wysokości nie mogę mówić, a nawet gdybym mógł, zatrzymałbym dla siebie...
- Jesteś zatem zadowolony ze sponsoringu?
- Jasne. Jeżeli ktoś ci pomaga w zdobyciu trzech tytułów mistrza świata i złotego medalu olimpijskiego, to o czymś to mówi.
- Wróćmy do prozy sportowo-diabetycznej. Jak to wygląda na co dzień?

Michał z glukometrem Accu-Check Go

- Najprościej mówiąc, jest to jedno wielkie liczenie. Insuliny, która przetwarza cukier, mam w organizmie zbyt mało. Cukier jest potrzebny jako paliwo w wysiłku energetycznym, jaki ponosi organizm. Muszę więc brać i jedno, i drugie. Dlatego tak ważne jest przeliczanie, ile jednostek insuliny i w jakim czasie powinienem sobie zaaplikować, w zależności od pory dnia, posiłku, treningu czy startu w zawodach. Nie można przesadzić w żadną stronę. Jak wezmę insulinę, a z jakichś powodów nie ma ona co robić, bo glukoza nie dojechała (gdy np. opóźnia się obiad) albo za szybko odjechała (np. podczas forsownego treningu), mogę wpaść w niedocukrzenie i stracić przytomność. Żeby móc się obronić, noszę ze sobą i zabieram do łódki batony energetyczne. Może też być odwrotnie. Podczas każdego posiłku szacuję wartość glukozy, tak aby podana insulina starczyła do jej przetworzenia. Mogę jednak się przeliczyć i wtedy potrzeba dodatkowego strzału insulinowego. Dlatego noszę ze sobą aplikator, zwany penem (ma kształt wiecznego pióra). Nie zanudzając dalej, dziennie aplikuję sobie zwykle pięć iniekcji insuliny działającej natychmiastowo, w brzuch i dwie aplikacje insuliny o działaniu długoterminowym, w udo. Rocznie to około 2,5 tys. zastrzyków. Szybko się przyzwyczaiłem...
- Czy podczas samego wiosłowania bywają jakieś objawy chorobowe?
- Trzeba powiedzieć, że 80-90% treningu wioślarskiego wpływa bardzo korzystnie na zdrowie diabetyka. Jednak kiedy trzeba popłynąć - jak to się u nas mówi - w trupa, podczas forsownego sprintu decydującego o zwycięstwie, albo na treningu, gdy trener tak zadecyduje, organizm szaleje w mobilizacji do wysiłku i... wyrzuca nadmiar cukru do krwi. Oczy zaczynają wtedy strasznie piec, wysycha ci w ustach, łeb rozsadza, mdli. Płyniesz i marzysz, kiedy to się wreszcie skończy. Jak się skończy, czekasz, czy organizm da radę wyregulować się sam, czy trzeba mu pomóc.
- Często tak masz?
- Mam kilka, kilkanaście takich momentów w roku, więc chyba nie ma tragedii. Ale przecież nie umawiałem się na lekką robotę. A że mam cukrzycę, to już moja sprawa... Na pewno wiosłowanie rekreacyjne jest idealne dla zdrowia. Ale parę najbliższych lat jeszcze trochę się pościgam...
- Jak wygląda twoja dieta sportowca-diabetyka?
- Im dłużej na to patrzę, tym lepiej widzę, że sportowcowi uprawiającemu wyczyn na najwyższym poziomie, najlepiej służy dieta... cukrzycowa. Poprzez restrykcyjne podejście do węglowodanów i ich źródeł zostawia bardzo mały margines na kombinowanie, samooszukiwanie i uleganiem pokusom kulinarnym. Ona mnie po prostu chroni przed samym sobą. Co jem? Zdrowe mięso (chudą wołowinę, cielęcinę, indyka), mnóstwo ryb (makrelę, dorsza, łososia, pstrąga), mnóstwo warzyw (głównie zielonych), wybrane owoce (np. grejpfruty) oraz nieprzetworzone ziarniste - ryż, kasze, płatki, z mlecznych - naturalne jogurty, z nabiału - jaja (głównie na twardo). Mało ziemniaków. Zero jasnego pieczywa. To samo ze słodyczami. Minimum soli. Na śniadanie najchętniej: jajka, płatki musli i jogurty. Na obiad zwykle ryba z rusztu z warzywami. Na kolację np. kasza z mięsem.
- Kufel piwa też? Podobno nie jesteś pod tym względem nazbyt ortodoksyjnym diabetykiem?
- Jestem miłośnikiem piwa i wcale się z tym nie ukrywam. Klasyka cukrzycowej dietetyki uznaje piwo za największego wroga alkoholowego, ale mnie to nie jest w stanie zmusić do opcji zerowej. W umiarze lubię sobie wypić piwo do obiadu czy kolacji.
- Nie pytam jakie, skoro sponsoruje waszą osadę Tyskie.
- Oczywiście, tym bardziej że po prostu je lubię.
- Skoro o finansach, to jak ostatecznie PKOl rozwiązał waszą gratyfikację za złoto? Dostaliście każdy po regulaminowej premii i po aucie czy jedno do podziału?
- Początkowo, w przypływie optymizmu, PKOl wykombinował, że w konkurencjach zespołowych nie można obiecywać każdemu samochodu, bo co by się stało, gdyby mistrzostwo zdobyli naraz piłkarze ręczni, siatkarki i siatkarze. Życie i wyniki ten ostry kurs skorygowały. Prezes zelżał i dał nam po aucie. Z opcją zamiany na jego uśrednioną równowartość. Z tego wariantu skorzystała cała nasza czwórka.
- Podobno niebawem się żenisz? Powiesz coś o swojej narzeczonej?

Michał i Kamila

- Plany mieliśmy na ten rok, ale postanowiliśmy poczekać do następnego. Moja dziewczyna, Kamila Wojdyło, pochodzi z Wałcza. Jesteśmy razem prawie siedem lat. Niedawno otworzyła własną firmę Decor Studium zajmującą się organizacją i dekoracją imprez oraz aranżacją wnętrz. Myślę, że firmie tej powierzymy przygotowanie naszego ślubu i wesela.
- Podobno na Karaibach... Aruba? Curaçao?
- To bardzo pociągający kierunek. Jest tylko problem logistyczno-finansowy z gośćmi. Zorganizowanie na Karaibach standardowego polskiego przyjęcia z udziałem "tylko" stu osób wysadziłoby nas finansowo w powietrze.
- No to jakie plany?
- Po superwyczynie należy się super wypoczynek. Trzeba się trochę zdystansować od sportu, bo wkrótce znów wracamy do kieratu. W przyszłym roku na poznańskiej Malcie - mistrzostwa świata. Czego będzie się od nas oczekiwać, łatwo zgadnąć. Dla mnie to tym bardziej ważne, że Malta to przecież mój domowy akwen. W Poznaniu przecież studiowałem i jeszcze czasami trenuję.
- Wychowanie fizyczne?
- Broń Boże... Jestem absolwentem Wyższej Szkoły Bankowej.
- Temat pracy magisterskiej?
- Dowodziłem sensowności inwestowania w obiekty sportowe dla rozwoju miasta, gdzie się tego dokonuje, na przykładzie Poznania. Dla porządku dodam, że było to cztery lata temu, kiedy o Euro 2012 nikomu się nie śniło.
- Wyszło ci, że to biznes?
- Biznes, jeżeli proces podlega kryteriom ekonomicznym, a nie pozaekonomicznym. Zwłaszcza psychologicznym. Np. zbiorowej psychoterapii kompleksów, kreowania snów o potędze itd.
- Podobno w twoim planie sportowych inwestycji jest pompa insulinowa, z którą masz się poruszać i która uwolni cię od całego tego obliczania poziomu glukozy i dawkowania insuliny, bo zrobi to za ciebie owo inteligentne urządzenie.
- Taka jest koncepcja i inwestycja mego sponsora, firmy Roche Diagnostics. Brzmi zachęcająco bo Accu-Check Spirit to najlepsza pompa na rynku, ale dość trudno mi uwierzyć, abym mógł w całości zdać się na pompę w kontroli i regulowaniu poziomu mojej insuliny. Zapewne to byłoby tak, że pompa kontroluje insulinę, a ja - pompę. Trzeba to dobrze zbilansować...

źródło:  Tygodnik Przegląd Waldemar Piasecki, Nowy Jork

Artykuły na podobny temat:

1. Relacja ze szkolenia EDU-CUKRZYCA – Cukrzyca w praktyce
2. Sport i cukrzyca razem u polityków
3. Cukrzyca i papryczki chili

Ping komunikuje się z glukometrem za pomocą technologii bezprzewodowej (nie piszą jakiej, ale prawdopodobnie jest to popularny w telefonach komórkowych Bluetooth).

OneTouch Ping Glucose Management System jest opisywany jako „wyjątkowo zintegrowany system glukometr/pompa z możliwością zdalnego podawania insuliny oraz z kompatybilnym oprogramowaniem" .

Lecz co to tak naprawdę oznacza? Jak podaje Animas: osoba może przeliczyć dawkę insuliny i wybrać opcję polecenia pompie, aby podała ją bezprzewodowo, bez potrzeby dotykania pompy. Umożliwia to większą swobodę i elastyczność użycia pompy insulinowej.

Ping ma również kolorowy ekran, co daje większą przejrzystość odczytów i jest w stanie podawać najmniejsze wartości dawki bazowej (z dokładnością 0,025 jednostki na godzinę) i najmniejsze wartości bolusa (0,05 jednostki) w porównaniu z innymi pompami dostępnymi na rynku. Pompa jest wodoodporna (do ok. 3,6 metra przez 24 godziny)!

OneTouch Ping będzie gotowy do wypuszczenia na rynek w połowie sierpnia 2008 roku, nic nie wiadomo na temat planów dystrybucji tej pompy insulinowej na rynku europejskim.

Artykuły na podobny temat:

1. Nowa mikro pompa insulinowa Solo
2. Paradigm Veo – nowa pompa insulinowa Medtronic
3. Pompa insulinowa będzie finansowana przez NFZ