Wraz z kolegami osiągnął kolejny olbrzymi sukces. Mistrzowie olimpijscy, czterokrotni mistrzowie świata, w na początku września dołożyli sobie do kolekcji złoty medal na Mistrzostwach Europy na torze regatowym w portugalskim Montemor-o-Velho!
Po tym sukcesie ich trener Aleksander Wojciechowski powiedział:

"Szczerze mówiąc nie liczyliśmy na tak znakomity wyścig, gdyż ten sezon nie był dla nas udany. Przegrywaliśmy, była kontuzja Adama Korola. Tak dobrej postawy nie spodziewali się chyba też nasi rywale. Widziałem jak po wyścigu, jeszcze na wodzie, Chorwaci kłaniali się w pas naszej osadzie. Piękny to był gest bardzo dobrej chorwackiej osady, która tutaj była wymieniana w gronie kandydatów do złotego medalu".

Jak stwierdził Prezes Polskiego Związku Towarzystw Wioślarskich Ryszard Stadniuk:

- Obsada regat była bardzo silna. Ze względu na późniejszy termin rozgrywania mistrzostw świata w Nowej Zelandii wiele osad inaczej niż zwykle potraktowało kontynentalny czempionat. Był on dla nich w tym sezonie priorytetowy. Nasza czwórka podwójna w Portugalii zakończyła tegoroczne starty. Teraz zawodników czeka wypoczynek i po kilku tygodniach przystąpią do pracy.

Trener „Dominatorów” dodał:

- Na pewno nie żałuję, że wcześniej zrezygnowaliśmy z wyjazdu do Nowej Zelandii. W przyszłym roku mistrzostwa świata w Bled będą główną kwalifikacją olimpijską. Cały ten sezon jak wspominałem był jakiś nieudany. Następny oraz ten w 2012 roku mogą być takie same, byle tylko wygrać te dwa najważniejsze wyścigi w londyńskich igrzyskach.

Michał Jeliński jest ambasadorem marki Accu-Chek i twarzą projektu "Mam pasję! Cukier mi nie podskoczy!".

Zapraszamy do obejrzenia wywiadu z Michałem, nakręconego podczas tworzenia spotu "Mam pasję!":

Click here to view the embedded video.

źródło:

Artykuły na podobny temat:

1. Michał Jeliński będzie mowił o cukrzycy w Radiu Zet
2. Michał Jeliński rozdaje prezenty
3. Michał Jeliński rozmawia o cukrzycy w TVN24

Zgodnie z informacją przedstawioną przez dystrybutora glukometrów i pomp insulinowych marki Accu-Chek, Michał Jeliński opowie między innymi o tym, jak realizuje swoje marzenia i pasje mimo cukrzycy, jak udało mu się zdobyć złoty medal olimpijski oraz cztery tytuły mistrza świata w wioślarstwie.

Jak mówi Rafał Walas, Dyrektor działu Diabetologii Roche Diagnostics Polska:

Cieszymy się, że udało nam się wygrać aukcję Fundacji Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy na współprowadzenie porannego programu w Radio Zet. Dzięki temu będziemy mieli okazję poruszyć temat cukrzycy na antenie jednej z największych ogólnopolskich rozgłośni radiowych. Mamy nadzieję dać pozytywne przesłanie wszystkim ludziom z cukrzycą i ich bliskim. Nasz komunikat jest prosty: "posłuchajcie, Wasze życie może być pełne radości i marzeń, Michał Jeliński jest taki jak Wy, ma lepsze i gorsze dni, nie bójcie się marzyć i realizować swoje marzenia".

Marka Accu-Chek od wielu lat wspiera Fundację Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy. Udział w akcji "Policz się z cukrzycą" organizowanej przez WOŚP, czy przeprowadzanie ogólnopolskich, bezpłatnych pomiarów cukru we krwi to tylko kilka przykładów owocnej współpracy marki Accu-Chek z Fundacją. Warto też podkreślić, że na przestrzeni ostatnich 4 lat prawie pół tysiąca dzieci w Polsce otrzymało od Orkiestry istotną pomoc w walce z cukrzycą w postaci pomp insulinowych Accu-Chek Spirit i glukometrów Accu-Chek.

Naturalną kontynuacją tego pozytywnego przesłania do diabetyków jest także konkurs Accu-Chek, „Mam Pasję!” organizowany przy współpracy z portalem www.mojacukrzyca.org oraz magazynem Glukomag. Według informacji organizatorów, odzew na konkurs jest fantastyczny. Minął dopiero tydzień od startu, a już zgłaszają się osoby w różnym wieku, od dzieci, aż po dorosłych. Wszystkich Uczestników łączy jedno, pasja. Jak piszą w swoich zgłoszeniach, właśnie pasja pomaga im z radością przeżywać każdy dzień i motywuje do lepszej samokontroli cukrzycy. Szczegóły konkursu znajdują się na stronie www.accu-chek.pl. Zgłoszenia można przesyłać do 19 marca do południa.

Źródło: Informacja prasowa Roche Diagnostics Polska

Artykuły na podobny temat:

1. Michał Jeliński rozdaje prezenty
2. Michał Jeliński z kolegami Mistrzami Europy!
3. Michał Jeliński rozmawia o cukrzycy w TVN24

Click here to view the embedded video.

Galeria zdjęć:

Artykuły na podobny temat:

1. Światowy Dzień Walki z Cukrzycą w TVN Warszawa
2. Michał Jeliński będzie mowił o cukrzycy w Radiu Zet
3. Michał Jeliński rozdaje prezenty

najpierw Michał Jeliński zamienił się w Świętego Mikołaja i rozdał prezenty małym pacjentom.

Na ten dzień w Klinice wszyscy czekali z wielkim podekscytowaniem. Zarówno młodzi pacjenci, ich rodzice oraz pielęgniarki i rodzice nerwowo odliczali czas do godziny 13.00. O tej bowiem porze progi Kliniki przekroczył Mistrz Olimpijski, 5-krotny Mistrz Świata w wioślarstwie, Michał Jeliński.

Najpierw Michał zamienił się w Św. Mikołaja i rozdał dzieciom prezenty od marki Accu-Chek.

Michał Jeliński rozmawiając z dziećmi udowadniał, że nie trzeba rezygnować z marzeń.

Potem nadszedł czas na rozmowy, pytania i dzielenie się doświadczeniem z dziećmi. Podczas spotkania Michał opowiadał o swojej drodze zaprzyjaźnienia się z cukrzycą, o swoim powołaniu życia sportowca i zachęcał dzieci, aby nie rezygnowały ze swoich marzeń.

Pytaniom nie było końca, zarówno od młodych fanów jak i od zatroskanych rodziców, którzy niedawno dowiedzieli się o tym, że dziecko ma cukrzycę. Michał swoim przykładem udowodnił, że bycie diabetykiem nie musi wiązać się z rezygnacją z marzeń, nawet tych najśmielszych.

Ku radości wszystkich, Michał przyniósł ze sobą swój złoty medal olimpijski. Każde dziecko miało niepowtarzalna okazję nie tylko zobaczyć, ale także dotknąć ten cenny krążek.

Michał Jeliński – Mistrz Olimpijski mimo cukrzycy

Pozytywnym światełkiem i wzorem dla ludzi z cukrzycą może być Michał Jeliński, czterokrotny mistrz świata i Mistrz Olimpijski. Cukrzycę wykryto u niego sześć lat temu, jeszcze zanim zaczął odnosić sportowe sukcesy. Jak sam mówi, nie poddał się chorobie, ale dopasował ją do swoich marzeń o złotym medalu olimpijskim. Michał na co dzień używa pompy insulinowej Accu-Chek Spirit.

Artykuły na podobny temat:

1. Michał Jeliński będzie mowił o cukrzycy w Radiu Zet
2. Michał Jeliński z kolegami Mistrzami Europy!
3. Światowy Dzień Walki z Cukrzycą w TVN Warszawa

Diabetycy i ich bliscy po raz kolejny pokazali swoją siłę i doskonałe zorganizowanie. Aż 931 budynków i pomników na całym świecie zostało w minioną sobotę oświetlonych niebieskim światłem. Widocznym znakiem polskiej solidarności ze wszystkimi chorymi na cukrzycę był podświetlony budynek Polskiego Komitetu Olimpijskiego oraz krakowski Ratusz.

Cały świat na niebiesko

Niemal tysiąc znanych budowli, pomników na całym świecie zostało w sobotę skąpane w niebieskim świetle. Cały świat, niezależnie od wyznania i ustroju politycznego solidaryzował się z diabetykami, pokazując, że nie są sami. Tokyo Tower oraz figura Wielkiego Buddy w Japonii, w Brazylii Statua Chrystusa Zbawiciela, a nawet słynna Opera w Sydney. Do tego zacnego grona dołączył budynek Centrum Olimpijskiego w Warszawie oraz krakowski Ratusz. Zdjęcia z tegorocznej edycji przedsięwzięcia można obejrzeć w wirtualnym muzeum na stronie http://www.worlddiabetesday.org/museum/ oraz na grupie World Diabetes Day na Flickr. Monika także napisała relację z krakowskiego Marszu Diabetyków z Przyjaciółmi.

Cukrzyca? Realizuj marzenia

Pozytywnym światełkiem i wzorem dla ludzi z cukrzycą może być Michał Jeliński, czterokrotny mistrz świata i Mistrz Olimpijski. Cukrzycę wykryto u niego sześć lat temu, jeszcze zanim zaczął odnosić sportowe sukcesy. Jak sam mówi, nie poddał się chorobie, ale dopasował ją do swoich marzeń o złotym medalu olimpijskim. Ktoś może powiedzieć: „jemu było łatwiej, ma opiekę medyczną kadry olimpijskiej i sponsoruje go producent marki Accu-Chek”, ale czy Michał mógłby realizować swoją pasję bez wiary w to, że mimo cukrzycy może osiągać takie wyniki jak zdrowi koledzy z reprezentacji? Warto zatem spojrzeć na tego skromnego mistrza olimpijskiego i czerpać od niego wiarę w to, że mimo trudności, mimo momentów załamania, które on także napotyka, można zdobywać swoje własne marzenia.

Globalna akcja edukacyjna

Światowy Dzień Walki z Cukrzycą został ustanowiony w 1991 r. przez Międzynarodową Federację ds. Cukrzycy (IDF - International Diabetes Federation) oraz Światową Organizacją Zdrowia (WHO - World Health Organization). Głównym celem obchodów Światowego Dnia Walki z Cukrzycą jest zwiększenie świadomości społecznej odnośnie objawów tej choroby, przyczyny jej powstawania, skutecznych sposobów leczenia i zapobiegania późnym powikłaniom cukrzycy. Firma Roche Diagnostics, producent glukometrów marki Accu-Chek, jest jednym z wieloletnich partnerów Światowego Dnia Walki z Cukrzycą.

Źródła: Informacja prasowa Roche Diagnostics Polska Sp. z o.o., 16 listopada 2009, Warszawa., zdjęcia Flickr - grupa World Diabetes Day, materiały własne

Artykuły na podobny temat:

1. 14-go listopada 2007: Światowy Dzień Walki z Cukrzycą
2. 14.11.2009 – Światowy Dzień Walki z Cukrzycą
3. 14 listopada 2010 – Światowy Dzień Walki z Cukrzycą po raz 19ty

miastrz olimpijski Michał Jeliński oraz założyciel pompiarze.pl Rafał Szymański rozmawiają o cukrzycy w TVN Warszawa

W sobotę 14 listopada kiedy cały świat obchodził Światowy Dzień Walki z Cukrzycą zostałem zaproszony wraz z naszym mistrzem olimpijskim Michałem Jelińskim do TVN Warszawa aby porozmawiać o cukrzycy. Michał mówił o swojej chorobie, o tym jak się dowiedział, że ma cukrzycę kiedy przygotowywał się do Igrzysk Olimpijskich w Atenach i o tym jak sobie radzi teraz. Zaznaczył, że nigdy nie zwątpił i nie załamał się wiedząc, że jego idol pięciokrotny mistrz olimpijski również zmagał się z cukrzycą. Przypomniał też jak ważna jest dla niego ale także dla każdego diabetyka codzienna aktywność fizyczna. Ja zaś miałem okazję odrobinę opowiedzieć o naszym portalu i liście dyskusyjnej dla osób z cukrzycą. O tym jak możemy pomagać innym i przy okazji podziękować tym wszystkim którzy przez ostatnie parę lata pisali na portalu i liście.  Zapraszam do oglądania zapisu tej rozmowy na Vimeo ponieważ z jakiegoś powodu film został zablokowany na YouTube.

Click here to view the embedded video.

Artykuły na podobny temat:

1. Światowy Dzień Walki z Cukrzycą – wszystko podświetlone na niebiesko
2. 14.11.2009 – Światowy Dzień Walki z Cukrzycą
3. 14 listopada 2010 – Światowy Dzień Walki z Cukrzycą po raz 19ty

Młodzi diabetycy i sportowcy na spotkaniu u przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, Hansa-Gerta Poetteringa

Czy sport i cukrzyca mogą iść ze sobą w parze? Ależ jak najbardziej. Z tego założenia wyszli organizatorzy wspólnej konferencji osób z cukrzycą i posłów Parlamentu Europejskiego w Strasburgu z okazji Światowego Dnia Cukrzycy. Temat spotkania brzmiał: Cukrzyca jest różna dla dzieci. Jak aktywność fizyczna może pomóc? (Diabetes is different for children - how physical activity can help?)
Do Strasburga wybrało się kilkunastu przedstawicieli aktywnych cukrzyków z całej Europy by spotkać się i wymienić między sobą doświadczeniami. Najważniejszym ich zadaniem było jednak dyskutowanie z przedstawicielami Parlamentu Europejskiego ze swoich krajów o tym, jak można by poprawić sytuację dzieci z cukrzycą w ich środowiskach. Posłowie rozmawiali z młodymi ze „słodką" chorobą również na temat ich doświadczeń w szkole, wśród znajomych czy o tym, jak połączyć uprawianie sportu z dobrymi wynikami, tymi zdrowotnymi.
Najwięcej mieli do powiedzenia jednak ci, którzy są najlepszym przykładem na aktywne życie z cukrzycą - medaliści olimpijscy i mistrzowie swoich dyscyplin. Głównymi bohaterami całego przedsięwzięcia byli: Michał Jeliński, Bas van de Goor i Paul-Louis Fouesnant. Tego pierwszego polskim cukrzykom przedstawiać nie trzeba - trzykrotny mistrz świata i złoty medalista olimpijski z Pekinu w wioślarskiej czwórce podwójnej.

Michał Jeliński i jego największe trofeum – złoty medal olimpijski

Co ciekawe, Jeliński swoje największe sukcesy zaczął odnosić po tym jak zachorował na cukrzycę (2003 rok). Drugi - chyba najwyższy cukrzyk świata (208 cm wzrostu) - Holender Bas van de Goor. Siatkarz, który wraz z reprezentacją swojego kraju zdobył olimpijskie złoto na igrzyskach w Atlancie. Nazywano go wtedy „Michael Jordan siatkówki". Bas prowadzi własną fundację wspierającą dzieci z cukrzycą, które chcą uprawiać sport, być aktywne i przełamywać stereotypy dotyczące choroby. W tym roku jego Bas van de Goor Foundation zorganizowała wyprawę na najwyższy szczyt Afryki - Kilimandżaro.

Oczywiście skład był wyłącznie cukrzycowy. Trzeci sportowiec, najmłodszy z nich to pływak - mistrz Francji, który planuje wystąpić na igrzyskach olimpijskich w Londynie. Ta „wielka trójka" wspierana była jeszcze przez jednego wyczynowego sportowca - tym razem jednak nie diabetyka - Carlosa Sastre'a, Hiszpana, który w 2008 roku zwyciężył kolarski Tour de France.
Wszyscy oni opowiadali o swojej drodze do sukcesu, o swoich trudach związanych z uprawianiem sportu i cukrzycą, co, jak się okazuje - wcale nie jest bardzo trudne. Trzeba tylko dość często badać sobie poziom cukru we krwi, mieć zawsze przy sobie „coś słodkiego" i wiedzieć ile potrzeba insuliny na trening.

Można wszystko, trzeba tylko wiedzieć, jak się z cukrzycą obchodzić - mówili sportowcy.

A o tym jak ważne jest badanie poziomu cukru we krwi mówił Bas van de Goor:

Cukrzyca jest jak pokój, w którym z jednej strony ciepło daje grzejnik, a z drugiej jest otwarte okno. Ty masz za zadanie ustawić temperaturę w pokoju, tak aby była równa 20 stopniom Celsjusza. Raz otwierasz okno, raz w kaloryferze zwiększasz grzanie. Nie ustalisz jednak konkretnej temperatury, jeśli nie będziesz miał termometru. W przypadku cukrzycy termometrem jest glukometr - jak zbadasz sobie cukier, to wiesz czego potrzeba - jedzenia czy insuliny - tłumaczył Holender.

Reprezentacja Polski z reprezentacjami Anglii i Szwecji. Najwyższy - holenderski mistrz olimpijski w siatkówce Bas van de Goor

Spotkania z wielkimi sportowcami były dla młodych adeptów sportu bardzo rozwijające. Jednak głównym celem wyprawy do Strasburga były rozmowy z politykami. Najpierw, młodzi u sportowcy spotkali się z przewodniczącym Parlamentu Europejskiego Hansem Gertem-Poetteringiem. Po krótkiej rozmowie, doszło do  konferencji zorganizowanej przez Johna Bowisa, odpowiedzialnego za politykę zdrowotną w Unii Europejskiej, na której obecnych było wielu europarlamentarzystów. Posłowie ze wszystkich krajów słuchali wypowiedzi młodzieży i sportowców, dowiedzieli się także, co można zrobić dla poprawy życia osób z cukrzycą.

Po konferencji każdy z posłów spotkał się z przedstawicielami diabetyków ze swojego kraju.
Polska reprezentacja - Michał Jeliński i Kasia Tupaczewska - spotkali się z paniami posłankami Genowefą Grabowską i Grażyną Staniszewską. Podczas rozmów opowiadali o swoim funkcjonowaniu z cukrzycą i przedstawili problemy diabetyków w Polsce. Dyskryminacja, niewiedza, mylenie cukrzycy Typu 1 z Typem 2. Następnie brak tolerancji albo traktowanie cukrzycy jako „wielki problem", czy brak refundacji pomp insulinowych (Polska jako jedyny kraj wśród zrzeszonych w Unii Europejskiej togo nie robi), to jedne z wielu zagadnień poruszanych na spotkaniach.

Młodzi diabetycy i sportowcy na spotkaniu u przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, Hansa-Gerta Poetteringa

Najważniejsze co udało się osiągnąć, to zainteresować panie tematem i pokazać, że są rzeczy które trzeba i można zmienić, wystarczy odrobina zaangażowania.

Należy zrobić wszystko, by jak najwięcej młodych „Słodkich" miało szansę na zdobycie złotego medalu na igrzyskach olimpijskich. By cukrzyca nie stanowiła dla nikogo problemu, nie tylko dla samych chorych, ale dla reszty społeczeństwa. Z cukrzycą można wszystko. Pamiętajcie o tym.

Polacy w Strasburgu – niżej podpisana Kasia Tupaczewska i Michał Jeliński

O autorce, napisała sama o sobie: nazywam się Kasia Tupaczewska, mam 22 lata, a z cukrzycą żyję sobie 21. To tak w ramach wstępu. 3 dni w Strasburgu były naprawdę bardzo ciekawe i pouczające i głupio by było, gdybym nie podzieliła się z nikim swoimi wrażeniami, dlatego też napisałam artykuł opisujący to wydarzenie, zrobiłam także kilka zdjęć.
Byłoby mi bardzo miło, gdybyście chcieli umieścić na swojej stronie moją relację ze Strasburga.

Kasia Tupaczewska
Kontakt do autorki:
ktupaczewska maupa wp.pl

źródła: relacja własna autorki 17.12.2008 , zdjęcia J. Gajewski

Artykuły na podobny temat:

1. Światowy Dzień Walki z Cukrzycą w TVN Warszawa
2. Cukrzyca pomogła mi dojść do takiego wyniku
3. Cukrzyca na wakacjach czyli nurkowanie z pompą insulinową

Michał Jeliński - cukrzyk i mistrz olimpijski

Paradoksalnie cukrzyca pomogła mi dojść do takiego wyniku, mówi Michał Jeliński, wioślarski mistrz olimpijski z Pekinu.

- Jesteś pierwszym sportowcem, który zdobył złoto olimpijskie z rozpoznaną i leczoną cukrzycą?
- Wielu ludzi tak zaczęło mówić w Polsce, ale to nie jest prawda. Cukrzykiem jest legendarny wioślarz brytyjski sir Steven Redgrave, który na kolejnych pięciu olimpiadach zdobywał złote medale: w wyścigach czwórek ze sternikiem (Los Angeles, 1984), dwójek bez sternika (Seul, 1988, Barcelona 1992, Atlanta 1996), czwórek bez sternika (Sydney, 2000), ponadto w Seulu także brązowy medal w wyścigach dwójek ze sternikiem. W historii olimpiad lepszy w długotrwałości olimpijskiego mistrzostwa był tylko węgierski szablista Aladar Gerevicz, który zdobył sześć tytułów w latach 1932-1960. Steve był do tego dziewięciokrotnie mistrzem świata w konkurencjach wioślarskich. Królowa brytyjska obdarowała go tytułem szlacheckim. To mój idol i wzór do naśladowania. I chyba większości wioślarzy. Mistrzem olimpijskim i cukrzykiem jest też znakomity pływak amerykański Gary Hall, który na olimpiadach w 1996, 2000 i 2004 r. zdobył pięć złotych, trzy srebrne i dwa brązowe medale.
- Nie sprawiłoby ci pewnie kłopotu wymienienie kilku sławnych cukrzyków z innych dziedzin niż sport.
- Nie ma sprawy. Legendarny Elvis Presley, pierwsza dama jazzu Ella Fitzgerald, król jazzu Miles Davis, aktorki Liz Taylor i Halle Berry, aktor Marcello Mastroianni, reżyser George Lucas, twórca "Gwiezdnych wojen" czy "guru" Broadwayu Andrew Lloyd Webber. Słynny wynalazca Thomas Edison, konstruktorzy i producenci kultowych motocykli Bill i John Harleyowie, ojciec fast-foodu i założyciel sieci McDonald's Ray Kroc. Pisarze: Herbert G. Wells, Ernest Hemingway i twórca "Ojca chrzestnego" Mario Puzo. Z polityków Lech Wałęsa (który twierdzi, że już się wyleczył) i Michaił Gorbaczow, ale też Begin i Sadat. Długa lista...
- Pewnie nigdy nie dowiedziałbyś się o wielu tych sławnych cukrzykach, gdyby choroba nie dopadła także ciebie.
- To niemal pewne. Prawdopodobnie nawet o cukrzycy Redgrave'a bym nie wiedział.
- No to jak się dowiedziałeś, że sam ją masz?
- To było w lipcu 2003 r. na zgrupowaniu w Wałczu. Zaczęło się trochę wcześniej, od tego, że coraz częściej czułem się osłabiony i zmęczony. Zacząłem tracić na wadze i dostrzegać spadek masy mięśniowej. Myślałem, że to jakaś infekcja wirusowa. Byłem w trakcie walki o powołanie na olimpiadę w Atenach i postanowiłem się gruntownie przebadać. To był szok! Wyszły wartości glukozy we krwi na poziomie 400. Okazało się, że mam cukrzycę typu 1, a trzustka jest już tak zdewastowana, że będę musiał do końca życia wstrzykiwać sobie insulinę. Kiedy zapytałem komunikującego mi to lekarza specjalistę, czy będę mógł uprawiać wioślarstwo, ten spojrzał na mnie jak na durnia i powiedział: inaczej niż rekreacyjnie i przez dłuższy czas - ODRADZAŁBYM. Świat mi się zawalił. Dotąd kojarzyłem tę chorobę z ludźmi w starszym wieku, otyłymi, źle się odżywiającymi, z zamiłowaniem do alkoholu. Skąd to u mnie? - zadawałem pytanie. Byłem zaprzeczeniem takiego stereotypu. Oczywiście nie wiedziałem wtedy, że są dwa typy cukrzycy i to, co mi się kojarzyło, dotyczyło jej typu 2.
- Cukrzycę typu 1 wykrywa się na ogół w wieku młodzieńczym, a ty miałeś już 23 lata i byłeś liczącym się sportowcem wyczynowym. Jak to w ogóle możliwe, że choroby nie zdiagnozowano wcześniej? Nie robili ci badań?
- Oczywiście - robiono. Nic jednak nie wskazywało na zagrożenia...
- Co było dalej?
- Z mojej strony - ogromna mobilizacja. Błyskawicznie edukowałem się na tematy diabetyczne. Dokonałem radykalnych zmian dietetycznych, głównie poprzez odstawienie prostych węglowodanów. W ciągu dwóch miesięcy nastąpiła wyraźna poprawa i wyglądało, jakby choroba się cofała. Była to typowa, podręcznikowa wręcz remisja, a ja przez moment łudziłem się, że jeszcze wszystko będzie OK. W grudniu 2003 r. po niewielkiej infekcji cukrzyca jednak wróciła. Było już absolutnie pewne, że nie uniknę życia z insuliną.
Oczywiście starałem się trenować jak zwykle, z takimi samymi obciążeniami. Trener i koledzy czekali, co z tego wyjdzie, czy podołam. Nie miałem złudzeń, że gdybym nie podołał, to na moje miejsce znaleźliby się inni. Okazało się, że daję radę... Pojechałem do Aten, gdzie zajęliśmy miejsce zgodne z przewidywaniami, choć niemedalowe...
- Ktoś poza najbliższymi wiedział o twojej chorobie? Pomagał ci?
- Nie mogę pominąć osoby, która odegrała wielką rolę we wprowadzeniu mnie i osadzeniu w środowisku diabetycznym. Jest to Katarzyna Kacperczyk, redaktor naczelna pisma "Diabetyk". Jej pomoc była bezcenna.
- Dzięki niej trafiła do ciebie znana firma farmaceutyczna Roche?
- Po publikacji na mój temat w "Diabetyku" odezwał się Roche Diagnostics. Zaproponowali mi sponsorowanie sportowe oraz zaopatrzenie w niezbędne wyposażenie diagnostyczne: glukometry, paski pomiarowe, sprzęt do pomiaru zakwaszenia. Służą fachowymi poradami i dzielą się wiedzą na temat nowinek w leczeniu, diagnostyki itp. Byli i są bardzo serdeczni i życzliwi.
- Co w zamian?
- Jak w każdym sponsoringu: prawo do wykorzystania nazwiska i wizerunku. Nieskromnie zauważę: inwestycja chyba się opłaciła.
- Bardzo ci Roche pomaga... pozamedycznie?
- Pomoc jest wartością znaczącą. O jej wysokości nie mogę mówić, a nawet gdybym mógł, zatrzymałbym dla siebie...
- Jesteś zatem zadowolony ze sponsoringu?
- Jasne. Jeżeli ktoś ci pomaga w zdobyciu trzech tytułów mistrza świata i złotego medalu olimpijskiego, to o czymś to mówi.
- Wróćmy do prozy sportowo-diabetycznej. Jak to wygląda na co dzień?

Michał z glukometrem Accu-Check Go

- Najprościej mówiąc, jest to jedno wielkie liczenie. Insuliny, która przetwarza cukier, mam w organizmie zbyt mało. Cukier jest potrzebny jako paliwo w wysiłku energetycznym, jaki ponosi organizm. Muszę więc brać i jedno, i drugie. Dlatego tak ważne jest przeliczanie, ile jednostek insuliny i w jakim czasie powinienem sobie zaaplikować, w zależności od pory dnia, posiłku, treningu czy startu w zawodach. Nie można przesadzić w żadną stronę. Jak wezmę insulinę, a z jakichś powodów nie ma ona co robić, bo glukoza nie dojechała (gdy np. opóźnia się obiad) albo za szybko odjechała (np. podczas forsownego treningu), mogę wpaść w niedocukrzenie i stracić przytomność. Żeby móc się obronić, noszę ze sobą i zabieram do łódki batony energetyczne. Może też być odwrotnie. Podczas każdego posiłku szacuję wartość glukozy, tak aby podana insulina starczyła do jej przetworzenia. Mogę jednak się przeliczyć i wtedy potrzeba dodatkowego strzału insulinowego. Dlatego noszę ze sobą aplikator, zwany penem (ma kształt wiecznego pióra). Nie zanudzając dalej, dziennie aplikuję sobie zwykle pięć iniekcji insuliny działającej natychmiastowo, w brzuch i dwie aplikacje insuliny o działaniu długoterminowym, w udo. Rocznie to około 2,5 tys. zastrzyków. Szybko się przyzwyczaiłem...
- Czy podczas samego wiosłowania bywają jakieś objawy chorobowe?
- Trzeba powiedzieć, że 80-90% treningu wioślarskiego wpływa bardzo korzystnie na zdrowie diabetyka. Jednak kiedy trzeba popłynąć - jak to się u nas mówi - w trupa, podczas forsownego sprintu decydującego o zwycięstwie, albo na treningu, gdy trener tak zadecyduje, organizm szaleje w mobilizacji do wysiłku i... wyrzuca nadmiar cukru do krwi. Oczy zaczynają wtedy strasznie piec, wysycha ci w ustach, łeb rozsadza, mdli. Płyniesz i marzysz, kiedy to się wreszcie skończy. Jak się skończy, czekasz, czy organizm da radę wyregulować się sam, czy trzeba mu pomóc.
- Często tak masz?
- Mam kilka, kilkanaście takich momentów w roku, więc chyba nie ma tragedii. Ale przecież nie umawiałem się na lekką robotę. A że mam cukrzycę, to już moja sprawa... Na pewno wiosłowanie rekreacyjne jest idealne dla zdrowia. Ale parę najbliższych lat jeszcze trochę się pościgam...
- Jak wygląda twoja dieta sportowca-diabetyka?
- Im dłużej na to patrzę, tym lepiej widzę, że sportowcowi uprawiającemu wyczyn na najwyższym poziomie, najlepiej służy dieta... cukrzycowa. Poprzez restrykcyjne podejście do węglowodanów i ich źródeł zostawia bardzo mały margines na kombinowanie, samooszukiwanie i uleganiem pokusom kulinarnym. Ona mnie po prostu chroni przed samym sobą. Co jem? Zdrowe mięso (chudą wołowinę, cielęcinę, indyka), mnóstwo ryb (makrelę, dorsza, łososia, pstrąga), mnóstwo warzyw (głównie zielonych), wybrane owoce (np. grejpfruty) oraz nieprzetworzone ziarniste - ryż, kasze, płatki, z mlecznych - naturalne jogurty, z nabiału - jaja (głównie na twardo). Mało ziemniaków. Zero jasnego pieczywa. To samo ze słodyczami. Minimum soli. Na śniadanie najchętniej: jajka, płatki musli i jogurty. Na obiad zwykle ryba z rusztu z warzywami. Na kolację np. kasza z mięsem.
- Kufel piwa też? Podobno nie jesteś pod tym względem nazbyt ortodoksyjnym diabetykiem?
- Jestem miłośnikiem piwa i wcale się z tym nie ukrywam. Klasyka cukrzycowej dietetyki uznaje piwo za największego wroga alkoholowego, ale mnie to nie jest w stanie zmusić do opcji zerowej. W umiarze lubię sobie wypić piwo do obiadu czy kolacji.
- Nie pytam jakie, skoro sponsoruje waszą osadę Tyskie.
- Oczywiście, tym bardziej że po prostu je lubię.
- Skoro o finansach, to jak ostatecznie PKOl rozwiązał waszą gratyfikację za złoto? Dostaliście każdy po regulaminowej premii i po aucie czy jedno do podziału?
- Początkowo, w przypływie optymizmu, PKOl wykombinował, że w konkurencjach zespołowych nie można obiecywać każdemu samochodu, bo co by się stało, gdyby mistrzostwo zdobyli naraz piłkarze ręczni, siatkarki i siatkarze. Życie i wyniki ten ostry kurs skorygowały. Prezes zelżał i dał nam po aucie. Z opcją zamiany na jego uśrednioną równowartość. Z tego wariantu skorzystała cała nasza czwórka.
- Podobno niebawem się żenisz? Powiesz coś o swojej narzeczonej?

Michał i Kamila

- Plany mieliśmy na ten rok, ale postanowiliśmy poczekać do następnego. Moja dziewczyna, Kamila Wojdyło, pochodzi z Wałcza. Jesteśmy razem prawie siedem lat. Niedawno otworzyła własną firmę Decor Studium zajmującą się organizacją i dekoracją imprez oraz aranżacją wnętrz. Myślę, że firmie tej powierzymy przygotowanie naszego ślubu i wesela.
- Podobno na Karaibach... Aruba? Curaçao?
- To bardzo pociągający kierunek. Jest tylko problem logistyczno-finansowy z gośćmi. Zorganizowanie na Karaibach standardowego polskiego przyjęcia z udziałem "tylko" stu osób wysadziłoby nas finansowo w powietrze.
- No to jakie plany?
- Po superwyczynie należy się super wypoczynek. Trzeba się trochę zdystansować od sportu, bo wkrótce znów wracamy do kieratu. W przyszłym roku na poznańskiej Malcie - mistrzostwa świata. Czego będzie się od nas oczekiwać, łatwo zgadnąć. Dla mnie to tym bardziej ważne, że Malta to przecież mój domowy akwen. W Poznaniu przecież studiowałem i jeszcze czasami trenuję.
- Wychowanie fizyczne?
- Broń Boże... Jestem absolwentem Wyższej Szkoły Bankowej.
- Temat pracy magisterskiej?
- Dowodziłem sensowności inwestowania w obiekty sportowe dla rozwoju miasta, gdzie się tego dokonuje, na przykładzie Poznania. Dla porządku dodam, że było to cztery lata temu, kiedy o Euro 2012 nikomu się nie śniło.
- Wyszło ci, że to biznes?
- Biznes, jeżeli proces podlega kryteriom ekonomicznym, a nie pozaekonomicznym. Zwłaszcza psychologicznym. Np. zbiorowej psychoterapii kompleksów, kreowania snów o potędze itd.
- Podobno w twoim planie sportowych inwestycji jest pompa insulinowa, z którą masz się poruszać i która uwolni cię od całego tego obliczania poziomu glukozy i dawkowania insuliny, bo zrobi to za ciebie owo inteligentne urządzenie.
- Taka jest koncepcja i inwestycja mego sponsora, firmy Roche Diagnostics. Brzmi zachęcająco bo Accu-Check Spirit to najlepsza pompa na rynku, ale dość trudno mi uwierzyć, abym mógł w całości zdać się na pompę w kontroli i regulowaniu poziomu mojej insuliny. Zapewne to byłoby tak, że pompa kontroluje insulinę, a ja - pompę. Trzeba to dobrze zbilansować...

źródło:  Tygodnik Przegląd Waldemar Piasecki, Nowy Jork

Artykuły na podobny temat:

1. Relacja ze szkolenia EDU-CUKRZYCA – Cukrzyca w praktyce
2. Sport i cukrzyca razem u polityków
3. Cukrzyca i papryczki chili